Γιατί η διχοτόμηση δεν είναι επιλογή - Μέρος Β

Στην προηγούμενη ανάρτηση εξήγησα πως και γιατί τυχόν επανεκλογή Τάσσου Παπαδόπουλου θα μας οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην διχοτόμηση. Η αλλοπρόσαλλη πολιτική του, τα ψέματα και οι παλινδρομήσεις που εντέχνως προσπαθεί ο πρόεδρος να κρύψει κάτω από την ομπρέλα της τάχα "διαχείρισης", ο μηδενισμός του ρόλου των Τουρκοκυπρίων που πηγάζει από ανίατες ασθένειες εθνο-εγωκεντρισμού των δεκαετιών 60 και 70, η στασιμότητα που φαίνεται να βολεύει τους αυλικούς του προεδρικού και η συμπερίληψη των εθνικιστών του Ευρωκό που "έχουν κοινές θέσεις με τον Πρόεδρο" είναι μια συνταγή που μας οδηγεί χωρίς καμία, μα καμία, αμφιβολία στην διχοτόμηση.

Το δυστύχημα είναι που όλοι αυτοί δεν ενοχλούνται από την ιδέα της διχοτόμησης. Αυτοί οι "πατριώτες" που κάποτε πήραν το νόμο στα χέρια τους γιατί πίστευαν πως έτσι θα μας γλίτωναν από τους Τούρκους φέρνοντας τους ουσιαστικά στο νησί, σήμερα είναι έτοιμοι να δώσουν την μισή μας πατρίδα στην Τουρκία παρά να πέσουν από το εθνικιστικό "εγώ" τους και να συμβιβαστούν στην ιδέα πως το νησί δεν ανήκει μόνο σε εμάς αλλά πρέπει να το χαρούμε μαζί με το σύνοικο στοιχείο, που είναι οι Τουρκοκύπριοι. Το μεγαλύτερο όμως δυστύχημα είναι που κάποιοι άλλοι, που δεν είναι εθνικιστές και που δεν διακατέχονται από σύνδρομα καταδίωξης και μίσους, σήμερα εμφανίζονται να έχουν σαν επιλογή την λύση "τζίνοι τζει τζαι εμείς ποδά". Είναι πραγματικά θλιβερό. Οι ευθύνες βαραίνουν όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις που είχαμε ως τώρα. Που ΑΠΕΤΥΧΑΝ να κρατήσουν ζωντανό το όνειρο της επανένωσης της πατρίδας μας μέσα μας. Ειδικά όμως, αυτή η κυβέρνηση, θα μείνει στην ιστορία σαν η πρώτη (ελπίζω και μόνη) που εμμέσως πλην σαφώς, καλλιέργησε πιο έντονα ανάμεσα στον κόσμο την ιδέα του οριστικού διαμελισμού. Η ηγεσία του ΔΗΣΥ, κι ο Κληρίδης, οι διαχρονικά απορριπτικοί και σκληροπυρηνικοί, κατάφεραν έγκαιρα να απαλλαγούν από τα εθνικιστικά τους σύνδρομα και να δουν κατάματα τις ρεαλιστικές επιλογές μας. Κι αυτό πρέπει ΟΛΟΙ να τους το αναγνωρίσουμε. Όπως ΟΛΟΙ πρέπει να αναγνωρίσουμε και την στάση του ΑΚΕΛ που στήριξε μεν την Κυπριακή Δημοκρατία όταν βαλλόταν από παντού αλλά ταυτόχρονα δεν δίστασε να χάσει το βόλεμα της εξουσίας γιατί πιστεύει πως ήρθε η ώρα της λύσης και πως με τον Τάσσο μόνο σε διχοτόμηση μπορούμε να ελπίζουμε. Η συνέχιση της "κόντρας" μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, είναι πλέον αχρείαστη. Όσος διαφορές κι αν έχουν ιδεολογικά, τους ενώνει πλέον μια κοινή θέση στο εθνικό θέμα: λύση όσο πιο γρήγορα γίνεται διότι η διχοτόμηση είναι προ των πυλών και δεν είναι επιλογή. Μπορεί το σχέδιο Αναν να ήταν μια κακή λύση ΔΔΟ, αλλά η πρόθεση που επέδειξαν οι του ΔΗΣΥ για λύση του Κυπριακού είναι κι ο κυριότερος λόγος που ο Κασουλίδης θα μπορούσε να είναι ο επόμενος πρόεδρος μας, αν ο Δημήτρης Χριστόφιας αποτύχει να πλασαριστεί στην δυάδα του 2ου γύρου.

Πολλοί λοιπόν [ανάμεσα τους κι ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος με τις δηλώσεις του περί δεύτερης καλύτερης λύσης] θεωρούν πως η υφιστάμενη κατάσταση είναι μια χαρά. Άλλοι λένε να χωριστούμε μια και καλή. Ο Λιλλήκας κι ο Ματσάκης λένε πως παρά λύση ΔΔΟ καλύτερα δύο κράτη. Αυτή είναι η κατάντια μας. Να θεωρούμε την υφιστάμενη κατάσταση σαν επιλογή. Ας δούμε όμως τι σημαίνει διχοτόμηση, ακόμη κι αν ΔΕΝ αναγνωριστούν τα κατεχόμενα ως μια άλλη χώρα:

1. Μονιμοποίηση και ΝΟΜΙΜΟποίηση της κατοχής.
Αποδέχοντας την διχοτόμηση ή διατηρώντας την έστω, το κατοχικό καθεστώς ανεμπόδιστο πλέον μπορεί να εναρμονιστεί με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και σιγά σιγά να αναγνωριστεί σαν ξεχωριστή οντότητα. Όσο κι αν είναι διαφορετική η περίπτωση των κατεχομένων από το Κόσοβο για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή αλλά και διεθνής πολιτική έδειξε πως δεν ευνοεί διατήρηση συνοριακών εκκρεμοτήτων. Αντίθετα, ευνοεί την λύση τέτοιων προβλημάτων. Τα κατεχόμενα θα αναγνωριστούν και οριστικά χάνουμε την μισή μας πατρίδα. Με λύση όμως, αυτό αποφεύγεται.
2. Σύνορα με την Τουρκία μήκους 185 χιλιομέτρων, μέσα στην Κύπρο, μέσα στην Λευκωσία.
Ενδεχόμενη διχοτόμηση ή διατήρηση της, τα κατεχόμενα θα γίνουν νόμιμο πλέον κράτος-εν-κράτη της Τουρκίας όπου οι διάφοροι κεμαλιστές και στρατηγοί θα επιβάλουν την δική τους τάξη. Οι λαθρομετανάστες δεν θα έρχονται 20-20 όπως τώρα, αλλά 100-100 καθημερινά. Με λύση που θα διασφαλίζει τις πλειοψηφείες και τον αριθμό που μπορεί να εμβολιαστεί μέσα στις 2 ζώνες, αποφεύγεται κι αυτό.
3. Μεταφορά απεριορίστου αριθμού εποίκων στα κατεχόμενα.
Από το 2004 μέχρι σήμερα, ο ρυθμός ανάπτυξης του πληθυσμού των εποίκων, ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ, είναι μεγαλύτερος σε ποσοστό από τον αριθμητικό ρυθμό πληθυσμιακής ανάπτυξης της... Κίνας! Σε 5 χρόνια περίπου, προβλέπεται να ξεπεράσουν το 1000000 οι έποικοι. Με λύση, οι περισσότεροι θα φύγουν.
4. Μαζική μετακίνηση Τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές με ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα δικαιώματα που τους δίνει το Σύνταγμα.
Αν από τις 150000 περίπουΤΚ, αποφασίσουν να έρθουν να ζήσουν στις ελεύθερες περιοχές έστω και λιγότερο από τους μισούς, τότε σημαίνει πως 650000 περίπου ΤΚ θα είναι ισότιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κι αυτό δεν είναι απομακρυσμένο σενάριο. Ήδη οι ΤΚ ζουν μειονεκτικά σε σύγκριση με τους έποικους που είναι οι καθόλα ευνοούμενοι του κατοχικού καθεστώτος. Ακόμη κι αυτοί οι ΤΚ που ανέχονται την κατάσταση στα κατεχόμενα με τους εποίκους, θα προτιμήσουν την ισότητα και την ασφάλεια που θα τους παρέχει η Ευρωπαϊκή Κυπριακή Δημοκρατία. Αν λοιπόν έρθουν έστω 60000-70000 ΤΚ από εδώ, τότε δικαιωματικά θα ζητήσουν και τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το Σύνταγμα. Κι αυτά τα δικαιώματα δεν είναι μόνο να έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να ψηφίζουν, να δουλεύουν κτλ όπως κάποιοι αφελώς πιστεύουν. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα έχουν αντιπρόεδρο, υπουργούς στις κυβερνήσεις, ξεχωριστούς δήμους, φωνή στη Βουλή, δικαίωμα Βέτο σε αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας, εξωτερική πολιτική, διεθνείς σχέσεις και συμφωνίες που θα δεσμεύουν ΚΑΙ ΕΜΑΣ και τόσα άλλα... Με λίγα λόγια, αφέντες στο Βορρά οι Τούρκοι, συνέταιροι στο νότο με μας οι ΤΚ. Με λύση όμως, ΚΑΙ αυτό αποφεύγεται.
5. Ελληνο-τουρκο-ρωσο-αραβο-σριλανκεζο- ευρωπαϊκό κράτος
Με ενδεχόμενη είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ σε λίγα χρόνια, θα μπορούν να έρθουν στις ελεύθερες περιοχές όσοι Τούρκοι (όχι ΤΚ) θέλουν με τα δικαιώματα που τους δίνει το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Θα είναι θέμα χρόνου να ξυπνήσουμε μια μέρα σε ένα Ελληνο-τουρκο-ρωσο-αραβο-σριλανκεζο- ευρωπαϊκό κράτος και να είμαστε... ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ. Με λύση που να διασφαλίζει πλειοψηφείς, τίποτε από όλα αυτά δεν μπορεί να γίνει.

Ας αναλογιστεί λοιπόν κανείς τι μέλλον θέλει για τα παιδιά του, τον ίδιο και την χώρα του. Η διχοτόμηση δεν αποτελεί λύση! Ούτε κι οι πολιτικές εκείνες που μας οδηγούν προς αυτή την κατεύθυνση. Γι αυτό κι ο Τάσσος Παπαδόπουλος, οι διάφοροι κουμπάροι και βαφτιστικοί του, οι διάφοροι Λιλλήκες, Ομήρου, Συλλούρηδες, Κουτσού, Κουλίες, Πιττοκοπίτιδες και Αρχιεπίσκοποι πρέπει να φύγουν από την εξουσία!!! ΠΡΕΠΕΙ. Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο αυτούς αλλά και τα δύο μεγάλα κόμματα, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Από αυτούς εξαρτάται αν θα τους αφήσουμε όλους αυτούς που είπα πιο πάνω να καθορίζουν το μέλλον μας και να μας καταστρέψουν!!!
Έφτασε η ώρα της πιο ηρωικής πράξης που χρειάστηκε ποτέ να κάνουν τα κόμματα αυτά. Η υπέρβαση πρέπει να γίνει οπωσδήποτε. Ο τόπος, η ιστορία, η συνείδηση αυτό επιβάλλει! Είναι τώρα ή ποτέ. Είτε σώζουμε τον τόπο μας τώρα, είτε τον χάνουμε για πάντα.

Οι Ακελικοί, οι αριστεροί κι οι φιλο-ακελικοί ΟΛΟΙ πρέπει να δώσουν την στήριξη τους στον άνθρωπο τους, τον Δημήτρη Χριστόφια. Οι Συναγερμικοί να κάνουν το ίδιο με τον Γιαννάκη Κασουλίδη. Έφτασε η ώρα να γυρίσουμε όλοι μαζί την πλάτη στους βολεμένους και ρουσφετολόγους κυβερνώντες και να πάμε επιτέλους μπροστά, προς την λύση.

Τι σημαίνει επανεκλογή Τάσσου - Γιατί η διχοτόμιση δεν είναι επιλογή - ΜΕΡΟΣ Α

Είναι με μεγάλη μου λύπη που ακούω συχνά-πυκνά κάποιους να λένε το νέο σλόγκαν... "τζείνοι τζει τζαι εμείς ποδά" ή "να μείνουμε όπως είμαστεν" ή "μια χαρά είμαστεν όπως είμαστεν τωρά". Πρόκειται για απόψεις που κυρίως, όχι όμως απόλυτα, πηγάζουν είτε από απογοήτευση για τους χειρισμούς των κυβερνήσεων μας διαχρωνικά στο Κυπριακό, είτε από απορριπτική διάθεση στην ιδέα της συμβίωσης με τους τουρκοκύρπιους συμπατριώτες μας.

Βλέποντας την πολιτική του Τάσσου εδώ και 50 χρόνια στο Κυπριακό, είναι ολοφάνερο πως λύση δεν πρόκειται να υπάρξει αν επανεκλεγεί στην προεδρία. Και δεν είναι ούτε κατηγορία, ούτε συκοφαντία. Είναι μια λογικότατη διαπίστωση. Αν κρίνουμε μόνο λίγα σημεία από την πολιτική του Τάσσου τα τελευταία 5 χρόνια όπου διετέλεσε πρόεδρος, τα ψέματα, τις αντιφατικές του εκτιμήσεις και πολιτικές, τις πανιδρομίσεις και την σύμπλευση του με κόμματα και στελέχη που τάσσονται φανερά εναντίων της μορφής λύσης που -επίσημα- ο Τάσσος υποστηρίζει (δηλ. διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία) μπορούμε να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές.

Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή αλλαγή. Για 30 χρόνια παρακαλούσαμε όλοι να προσέλθει η τουρκική πλευρά σε συνομιλίες για λύση του Κυπριακού. Σήμερα καταλήξαμε να δίνουμε το δικαίωμα στην Τουρκία να κρύβεται πίσω από το δάκτυλο της και ενώ είναι αδιάλλακτη έρχεται ταυτόχρονα και καλεί τον ΟΗΕ να αναλάβει πρωτοβουλίες για λύση του Κυπριακού και εμείς αντί να πηδάμε από τη χαρά μας, βρίσκουμε διάφορες δικαιολογίες για να διατηρηθεί η στασιμότητα! Αυτό λοιπόν που για τόσα χρόνια παρακαλούσαμε, γίνεται. Και όμως, όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, αυτοί που δεν προσέρχονται σε συνομιλίες για λύση είμαστε εμείς. (8 Ιουλίου 2006 - 19 μήνες στασιμότητας, καμία εξάσκηση πολιτικήςε που να πιέσει τον Ταλάτ και την Τουρκία). Γιατί; Μα φυσικά επειδή ακόμη, μετά από 34 ολόκληρα χρόνια, δεν ξέρουμε καν τι είδους λύση θέλουμε. Δεν ξέρουμε ακόμη ποια βάση λύσης θα επιδιώξουμε. Δεν ξέρουμε ποια ψηφίσματα του ΟΗΕ που υπογράψαμε από τον καιρό του Μακαρίου θα τηρήσουμε και ποιά θα αγνοήσουμε! Βλέπετε, πρέπει να ικανοποιηθούν όλοι... οι Οικολόγοι που τάχθηκαν φανερά από την αρχή εναντίων της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, το εθνικιστικό Ευρωκό που κάνει όνειρα θερινής νυκτός πως θα επιστρέψουμε στο ενιαίο κράτος (και να αλωνίζουν όπως τότε...) και οι απέναντι θα μας πουν "γές σέρ", η Εδεκ που μέσω του προέδρου της τάσσεται φανερά εναντίων της διζωνικής (την ονομάζει λύση διχοτόμησης, άσχετα αν το 2004 ήταν αρχικά υπερ του ΝΑΙ) και τέλος το ΔΗΚΟ που είναι αντι-ομονσπονδιακό αλλά κανείς τους δεν έχει τα μπαλάκια να βγει να το πει.... κι όλοι αυτοί, στηρίζουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο και έχουν κάνει σημαία τους την συμφωνία της 8ης Ιουλίου... που προνοεί λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδία και πολιτική ισότητα χωρίς σωστά ή λάθος περιεχόμενα!!! Πέστε τα όλα αυτά αναξιοπιστία; Αμφιταλαντεύσεις; ΨΕΜΑΤΑ; Διαχείρηση του κυπριακού λαού; Σταθερότητα θέσεων; Όπως θέλετε πέστε το... η αλήθεια, σπουδαία τα λάχανα ότι κι αν πιστεύετε!

Είναι λοιπόν ολοφάνερο πως ενώ οι Τούρκοι ξέρουν τι θέλουν και το επιδιώκουν, εμείς ακόμη ψαχνόμαστε να συμφωνήσουμε μεταξύ μας τι λύση θέλουμε. Η υποψηφιότητα Ματσάκη ήρθε και έκανε τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα, για πολλούς, ειδικά για τους Τασσικούς. Εγώ λέω πως έκανε τα πράγματα πολύ πιο απλουστευμένα γι αυτούς. Δεν μιλά ούτε για ΔΔΟ, ούτε για σωστό περιεχόμενο, ούτε τίποτε. Η φωνή του Ματσάκη είναι απλά η φωνή του Τάσσου, με την μόνη διαφορά πως είναι φωνή χωρίς προεκλογικές σκοπιμότητες. Είναι ειλικρινής ο Ματσάκης και αυτό του το αναγνωρίζω, όσο κι αν διαφωνώ με τις απόψεις του.

Θα μου πείτε από που κι ως που λέω πως είναι ο Ματσάκης η φωνή του Τάσσου. Ρωτήστε καλύτερα τον κύριο Αγγελίδη του ΔΗΚΟ για παράδειγμα. Ο οποίος μετά την αθώοση του Ματσάκη για τα πυθάρια, μέσω τηλεόρασης, κάλεσε τον Ματσάκη να τα βρουν με το ΔΗΚΟ για όσα έγιναν και να συνταχθεί κι αυτός στο στρατόπεδο του Τάσσου Παπαδόπουλου!!! Πως λοιπόν ο κύριος Αγγελίδης ήθελε τον Ματσάκη στο πλευρό του Τάσσου, αφού ο Ματσάκης υποστηρίζει τα δύο κράτη;;; Ξέρω, ξέρω... θα μου πείτε πως ο Αγγελίδης δεν ήξερε πως ο Ματσάκης είχε τέτοιες απόψεις. Έλα όμως που ήξερε...

Όταν η λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας τέθηκε στα όργανα του ΔΗΚΟ πριν χρόνια για να την εξετάσουν, ο κύριος Ματσάκης την απέρριψε κατηγορηματικά. Από τότε την θεωρούσε διχοτομική λύση ο Ματσάκης, και σύμφωνα με τον ίδιο, διαφωνίες είχαν και ο Ζαχαρίας Κουλίας αλλά κι ο Αγγελίδης. Ο Τάσσος τότε... επέμενε και την δέκτηκε. Μάλιστα τόση ήτανε η διαφωνία του με τον Ματσάκη, ο οποίος φώναζε έντονα, που τον έδιωξε από την αίθουσα. Οπόταν, ο κύριος Αγγελίδης γνωρίζει εδώ και κάτι χρόνια τις θέσεις του κύριου Ματσάκη. Μάλιστα συμφωνούν... ο ίδιος ο κύριος Αγγελίδης ήτανε από τους πρώτους (αν όχι ο πρώτος) αξιωματούχους του ΔΗΚΟ που φανερά έθεσε θέμα αμφισβήτησης της ΔΔΟ πριν λίγους μήνες, αμέσως μετά την αποχώρηση του ΑΚΕΛ από την συγκυβέρνηση. Το ερώτημα είναι πολύ απλό: γιατί ο κύριος Αγγελίδης καλούσε τον Ματσάκη να συστρατευτεί μαζί με το ΔΗΚΟ για στήριξη του Τάσσου Παπαδόπουλου; Γιατί ο κύριος Αγγελίδης ο ίδιος υποστηρίζει Τάσσο Παπαδόπουλο; Γιατί το Ευρωκό το ίδιο; Γιατί ο κύριος Ομήρου το ίδιο; Αναφέρω όλους αυτούς διότι είναι αυτοί που τάχθηκαν ενάντια στη λύση ΔΔΟ κατά καιρούς. Ο Τάσσος, επίσημα τουλάχιστον, λέει πως θέλει λύση ΔΔΟ. Οπόταν, ΓΙΑΤΙ τον στηρίζουν; Η απάντηση είναι απλή: γιατί ούτε κι ο Τάσσος την δέχεται, κι ας δεσμεύεται απέναντι στους ξένους και απέναντι στον λαό του. Ίσως κάνει και μαζί μας διαχείρηση, όπως έκανε και το 2004 που δεχότανε το ΑΝΑΝ, ήθελε να το αλλάξει για να μπορούμε να το δεκτούμε ακόμη και μετά που ο λαός το απόρριψε κι ας το θεωρούσε διχοτομικό!!! Είναι πασιφανές γιατί η αντιπολίτευση μιλά για παλινδρωμίσεις και αναξιοπιστία.

Όσο για τη δήλωση του στο Ελσίνκι; Τι να πει κανείς για ένας πρόεδρο της Κύπρου που χωρίς δισταγμό τόνιζε μπροστά σε ξένους και κύπριους δημοσιογράφους πως "η ηφιστάμενη κατάσταση στην Κύπρο είναι η δεύτερη καλύτερη λύση"; Πως μπορεί δηλαδή η ΜΗ ΛΥΣΗ να είναι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες καλή λύση, έστω και δεύτερη καλυτερη; Μα δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό;;; Φυσικά, όταν δέκτηκε κριτική στο εσωτερικό γι' αυτή του τη δήλωση, μας είπε πως λάθος κατάλαβαν οι δημοσιογράφοι οι Κύπριοι διότι τα αγγλικά τους δεν είναι καλά!!! Οι δύο δημοσιογράφοι όμως που ήταν εκεί, ήταν ο ένας του "Φ" και ο άλλος της "Αλήθειας", οι οποίοι έχουν πάρει τα διπλώματα τους ... στην Αγγλία!!!

Η ουσία είναι μια. Πως μπορεί να αυτοπροβάλλεται σαν ο μόνος που έχει σταθερές θέσεις στο εθνικό θέμα όταν τις αλλάζει σαν τις γραβάτες;;; ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΤΟΥ δεν έμεινε σταθερή για πάνω από λίγους μήνες. Τι να πρωτοθυμιθεί κανείς; Την καθημερινή του δέσμευση μέσω τηλεοράσεων για να πείσει τους Ακελικούς ψηφοφόρους να τον ψηφίσουν πως δεσμεύεται να λύσει το Κυπριακό στη βάση του σχεδίου ΑΝΑΝ που τον ικανοποιούσε; Που όταν εκλέγηκε το 2003 φώναζε από τους εξώστες για την δέσμευση του για λύση ΔΔΟ αποκαλόντας τους ΤΚύριους "τουρκοκύριοι αδελφοί μας" ενώ τώρα μας λέει πως ουσιαστικά δεν έχουν λόγο σε μια πιθανή λύση; Που πήγε στη Νέα Υόρκη και δέκτηκε το ΑΝΑΝ-3 μετά που ο Ντενκτάς το απέρριψε; Που κατηγορούσε τον Ντενκτάς στον Κόφι Αναν επειδή απέρριψε το Αναν-3 και ήταν οι συνομιλίες σε αδιέξοδο; Να θυμηθούμε την σωστή του κρίση που όταν ο Ερντογάν, στριμωγμένος από την ΕΕ να δεκτεί το σχέδιο στρεφόταν ενάντια στον Ντενκτάς κι ο Τάσσος μας με την αυξημένη του κρίση μας έλεγε πως είναι τεχνάσματα επικοινωνιακά για να έρτει μετά ο Ερντογάν να ρίξει τον Ντενκτάς από την εξουσία και να δεκτεί το σχέδιο αναν, χωρίς βασικές διεκδικίσεις της Τουρκίας; Να θυμηθούμε τις προϋποθέσεις που έθετε η Τουρκία και δεν ικανοποιήθηκαν [μόνιμες αποκκλίσεις από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, ενίσχυση της διζωνικότητας, το πρωτογενές δίκαιο και άλλα] ενώ εμάς μας είπε πως όλες οι απαιτήσεις της Τουρκίας ικανοποιήθηκαν ενώ καμία δική μας απαίτηση δεν έγινε αποδεκτή;;; Να θυμηθούμε πως ο στρατός της Τουρκίας απέρριψε το σχέδιο Αναν και στράφηκε εναντίων του Ερντογάν ενώ εμας μας έλεγε πως πανυγηρίζουν στην Τουρκία και έδιωσε εντολες στα ΜΜΕ να λένε το ίδιο; Να θυμηθούμε πως μετά την απόρριψη του σχεδίου από τον Τάσσο, ο Ερντογάν έλεγε με ανακούφιση πως το γεγονός πως οι Τκύπριοι το δέκτηκαν και οι Εκύπριοι το απέρριψαν είναι η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία της Τουρκίας τα τελευταία 50 χρόνια;;; Και εδώ δεν λέω πως έπρεπε να το δεκτούμε, για να προλάβω κάποιους έξυπνους. Λέω ΓΙΑΤΙ να δεκτεί το Αναν-3 όταν ο Ντενκτάς το είχε απορρίψει, κοροϊδεύοντας όλη τη διεθνή κοινότητα και εμας μαζί που τον στηρίξαμε και έτρεχε μετά κρυφά κρυφά να παρακαλά τον Σερνταρ Ντενκτας να το καταστρέψουν; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ που θα φέρει λύση; Με τέτοια πολιτική κρίση; Για όνομα... ο άνθρωπος είναι 75 χρονών... δεν μπορεί να μπορεί!!!

Είναι πλέον τόσο φανερό πως δεν υπάρχει "άστο ως πάρα τζει" μετά τις εκλογές. Η αλλαγή θα γίνει είτε τώρα, είτε ποτέ. Η υπέρβαση των δύο μεγάλων κομμάτων θα γίνει τώρα ή ποτέ. Συμφωνώ με τον Τάσσο πως δεν είναι κομματικές οι εκλογές. Έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ λύσης (Χριστόφιας-Κασουλίδης) και διχοτόμησης ή μη λύσης (Τάσσος). Στις 17 του Φεβράρη να στείλουμε τον Τάσσο στο δικηγορικό του γραφείο και στο προεδρικό έναν άνθρωπο που όταν θα αναφέρνει τους πρόσφυγες, τους αγνοούμενους και τα χωριά μας θα του δίνει δύναμη να αγωνιστεί για την λύση, την επανένωση και όχι να τους εξαγοράζει με χρήματα για συντελεστές δόμησης και κουρουφέξαλα.

Στο Β΄ Μέρος: τι σημαίνει διχοτόμηση, με την επανεκλογή Τάσσου.

ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ - ΤΑ ΕΚΑΜΕΣ ΣΑΛΑΤΑ

Άλλο ένα ηχηρότατο χτύπημα δέχτηκε η Κυπριακή Δημοκρατία και μαζί της το ήδη καταρρακωμένο ηθικό μας. Η κάθοδος του πρώην Γερμανού καγκελάριου Γκέρχαντ Σρέντερ όπως αναμενόταν έφερε και σαφή πολιτικά μηνύματα. Η προσπάθεια της κυβερνησάρας μας, με τις αντιστάσεις (όσες έχει κι ένα λαστιχάκι, τόσες είναι φαίνεται) να προσδώσει ιδιωτικό χαρακτήρα στην επίσκεψη του Σρέντερ, για ακόμη μια φορά έπεσαν στο κενό, ξεγυμνώνοντας την έλλειψη σωστής κρίσης που διαθέτει ο Τάσσος Παπαδόπουλος, σύμφωνα με τον οποίο η Κύπρος βρίσκεται σε ισχυρότερη θέση σήμερα παρά παλιά...
Ας δούμε όμως το χρονικό την επίσκεψης του Σρέντερ. Η επίσκεψη του είναι στα πλαίσια τη πρόσκλησης του Ταλάτ, όταν πρώτος ο Σρέντερ τον είδε στη Γερμανία, και όχι σε εστιατόρια όπως με τόση αφέλεια μας λέει ο πρόεδρος! Ο Σρέντερ, σαν ιδιώτης, αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη εταιρία φυσικού αεριού στον κόσμο, την Ρωσική Γκασπρομ. Η κυβέρνηση μας είχε επικοινωνήσει με την εταιρεία αυτή για να φέρει φυσικό αέριο στην Κύπρο... αντί όμως να το κάνει αυτό, το κάνει στα κατεχόμενα αν κρίνουμε από την ατζέντα του Σρέντερ που πήγε για επενδύσεις... Στο πολιτικό σκηνικό όμως, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Παρόλη την προσπάθεια των Κάρογιαν, Τάσσου, Κουτσού, Ομήρου, Λιλλήκα και Περδίκη στα ΜΜΕ να μας πείσουν πως είναι μια ασήμαντη ιδιωτική επίσκεψη, το θέμα της καθόδου του Σρέντερ στην Τύμπου απασχόλησε εκτός από τα ε/κ, τ/κ, ελλαδικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης και την “Frankfurter Rundschau” που έγραψε πως η κάθοδος Σρέντερ αποτελεί την ενθάρρυνση για την άρση της οικονομικής και πολιτικής απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων αλλά και την Ντόϊτσε Βέλλε (Deutsche Welle), η οποία αποκάλυψε πως μέχρι και την προηγουμένη της επίσκεψης Σρέντερ στα κατεχόμενα η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν είχε κάνει σαν διάβημα προς την Γερμανία και πως ο Τάσσος εδραιώνει την διχοτόμηση!!! Αυτό ήρθε σαν συνέχεια της δήλωσης του Όλι Ρεν που είπε πως η ΕΕ δεν θεωρεί παράνομα τα κατεχόμενα λιμάνια και αεροδρόμια!!! Και για όλα αυτά, ο πρόεδρος μας, χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο ενός μικρού παιδιού είπε κατά λέξη "σπουδαία τα λάχανα"!!! Είναι πραγματικά τραγικό... ότι και να πούμε για αυτόν τον πρόεδρό, είναι πραγματικά λίγο. Ο Σρέντερ λοιπόν στις δηλώσεις που έκανε όταν έφτασε στα κατεχόμενα είπε πως δεν βλέπει κανέναν λόγο να μην γίνονται απευθείας πτήσεις Βερολίνο-Τύμπου και θα το εισηγηθεί όταν επιστρέψει πίσω στη Γερμανία. Επίσης ανάφερε τον σεβασμό του για "τον λαό στο βορρά" και την ανάγκη έναρξης οικονομικών συμφωνιών με τους Τκύπριους για να ενισχυθούν οικονομικά, στα πλαίσια της άρσης της απομόνωσης τους.
Κι όμως, από την δική μας πλευρά, καμία ανησυχία! Τίποτα δεν τρέχει, ούτε διαβήματα κάνουμε για τα χαστούκια που τρώμε κάθε βδομάδα σχεδόν... απεναντίας, "σπουδαία τα λάχανα" λέει ο Πρόεδρος μας. Εγώ προσωπικά ένα έχω να του πω... σηκώσου φύγε μόνος σου από τώρα!!! Τα έκανες κυριολεκτικά ΣΑΛΑΤΑ και είσαι πλέον επικίνδυνος για την χώρα μας! Να χαρείς, φύγε να γλιτώσουμε!!!