Οι παραχαράκτες της ιστορίας

Με αφορμή τα όσα λέγονται τελευταία -από όσους φοβούνται την ιστορική αλήθεια- για παραχάραξη της ιστορίας στα βιβλία μας, θέλω να θέσω κάποια ερωτήματα σε όσους τυχόν διαβάσουν αυτό το άρθρο. Θα χαιρόμουνα ιδιαιτέρως αν το διάβαζαν κάποια συγκεκριμένα άτομα, που ανήκουν ή άνηκαν στον εκπαιδευτικό τομέα όπως η κυρία Κλαίρη Αγγελίδου, πρώην υπουργός παραπαιδείας και διευθήντρια Λυκείου που σκίζει τα φουστάνια της στις εφημερίδες πως το Ακέλ και ο Πρόεδρος επιχειρούν παραχάραξη της ιστορίας.

Ας δούμε πρώτα τι σημαίνει παραχάραξη. Ψάχνωντας 3-4 λεξικά που έχω βρήκα τα εξής αποτελέσματα: παραποίηση, αλλαγή, σκόπιμη αλλοίωση, απόκρυψη γεγονότων ή στοιχείων.

Δεν έχω σκοπό να πω αυτά που πιστεύω... όπως είπα, απλά θα θέσω κάποια ερωτήματα και με βάση την σημασία της λέξης "παραχάραξη", ας προβληματιστούμε.

1. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ, είχε ως σκοπό την απελευθέρωση από τους Άγγλους και την αυτοδιάθεση, δηλαδή την ένωση με την Ελλάδα. Με το τέλος του αγώνα, ούτε οι Άγγλοι έφυγαν ουσιαστικά, ούτε η ένωση έγινε. Ο αγώνας λοιπόν, όσο ιερός κι αν ήταν, πέτυχε ή απέτυχε;

2. Ο Γρίβας στα απομνημονεύματα του, γράφει ξακάθαρα πως με το πέρας του αγώνα δεν πρέπει οι κομμουνιστές να έχουν κανένα ρόλο να παίξουν στην πολιτική του τόπου. Αυτό αποτελεί άμεση ή έμμεση παραδοχή πως οι αριστεροί ήταν κόκκινο παννί για τον Γρίβα; Το μαθαίνουν οι μαθητές στα σχολεία αυτό;

3. Στα απομνημονεύματα του επίσης ο Γρίβας, μιλά για το πρώτο καϊκι που έφερε οπλισμό από την Ελλάδα για την προετοιμασία του αγώνα και οι άγγλοι γνώριζαν τα πάντα και το περίμεναν στην Πάφο. Τότε που μόνο 4-5 άτομα σε Ελλάδα και Κύπρο γνώριζαν πως ο Γρίβας οργάνωνε αγώνα. "Ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος που προδίδει;" διερωτάται ο Γρίβας. Αυτό το συμβάν, το μαθαίνουν στα σχολεία οι μαθητές;

4. Γράφεται πουθενά στα βιβλία πως οι κατηγορίες περί προδοσίας αριστερών είναι βασισμένες σε υποψίες και μόνο υποψίες χωρίς αποδείξεις; Γράφεται πως μέχρι και σήμερα οι συνδέσμοι αγωνιστών δεν μπόρεσαν να τις αποδείξουν; Αυτές οι ΥΠΟΨΙΕΣ παρουσιάζονται στα βιβλία μας ως αδιάψευστα γεγονότα ή όχι;

5. Γράφεται πουθενά στα βιβλία μας πως η ΕΟΚΑ σκότωσε περισσότερους Ελληνοκύπριους παρά Άγγλους (σύνολο 217 ΕΚ) και πως από τους ΕΚ που σκότωσε η ΕΟΚΑ για προδοσία η συντρηπτική πλειοψηφία δεν ήταν αριστεροί και δεν είναι γραμμένοι στην λίστα προδοτών των συνδέσμων αγωνιστών;

6. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας πως οι τακτικές των ανθρώπων της ΕΟΚΑ στις δολοφονίες τους θυμίζουν Ταλιμπάν; Γράφεται πουθενά πως κουκουλοφόροι μπήκαν στην εκκλησία της Κυθρέας και σκότωσαν τον ψάλτη, εν ώρα λειτουργίας, μέσα στο ιερό μπροστά στην γυναίκα του και στα παιδιά του; Γράφεται πως λιθοβόλισαν μέχρι θανάτου έναν άλλο ΕΚ στο Μένοικο; Γράφεται πως οι συνδέσμοι αγωνιστών ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να δώσουν στοιχεία που να στηρίζουν την κατηγορία της προδοσίας; Γράφεται πουθενά τι απέγινε εκείνος ο "ανώνυμος προδότης βοσκός" που πρόδοσε τον Αυξεντίου; Γράφεται πουθενά πως πριν πάει ο Αυξεντίου στον Μαχαιρά έφυγε από 3 άλλα κρυσφήγετα στον Πενταδάκτυλο και μόλις έφευγε έρχονταν οι Άγγλοι και τον γύρευαν, όπως ο ίδιος είχε γράψει;

7. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας πως η επιχείρηση του Γρίβα στα κόκκινα είχε εκκαθαριστικό χαρακτήρα και προκάλεσε τον βομβαρδισμό της Τυλληρίας;

8. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας η επίθεση-εκκαθάριση πλυθησμού του Γρίβα στα χωριά Κοφίνου και Άγιος Θεόδωρος το 1967 κάτι που προκάλεσε την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο για να αποτραπεί τουρκική εισβολή;

9. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας πως την περίοδο 1960-1974 υπάρχουν πάνω από 500 ΤΚ αγνοούμενοι;

10. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας πως ο Γρίβας και οι άλλοι όμοιοι του δημιούργησαν την ΕΟΚΑ Β και δούλευαν για την Χούντα των Αθηνών που έκανε το πραξικόπημα ενάντια στην δημοκρατία και έφεραν εδώ τους αττίλες;

11. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας η σφαγή ΤΚ αμάχων από την Τόχνη και το Μαρί; Γράφεται πουθενά πως ο ομαδικός τάφος των αμάχων αυτών συνανθρώπων μας βρέθηκε και ταυτοποιηθήκαν σχεδόν όλα τα λείψανα;

12. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας η επίθεση στην Ομορφίτα και η εκκαθάριση των εκεί ΤΚ;

13. Γράφεται πουθενά στα βιβλία της ιστορίας μας το φρικιαστικό έγκλημα που έλαβε τόπο στα ΤΚ χωριά Μάθαρα, Αλόα και Σανταλάρη της επαρχίας Αμμοχώστου από πρωτοπαλλίκαρα της ΕΟΚΑ Β από την Περιστερονοπηγή όπου την ημέρα της εισβολής αντί να πολεμήσουν τον αττίλα σκότωναν, έκαβαν και έθαβαν σε σκουπιδότοπο 124 γυναικόπαιδα, μεταξύ τους και ένα κοριτσάκι μόλις 16 ΗΜΕΡΩΝ;

Όλα αυτά αποτελούν ή δεν αποτελούν μέρος της ιστορίας της Κύπρου; Αποτελούν ή δεν αποτελούν αλήθειες που κανείς δεν τολμά να πει επίσημα παρά μόνο στο καφενείο; Η απόκρυψη τους ή η αλλοίωση τους συνιστά παραχάραξη της ιστορίας ή όχι; Η μισή αλήθεια (δηλαδή η παρουσίαση μόνο των εγκλημάτων των τούρκων και των τουρκοκυπρίων της ΤΜΤ) αποτελεί παραχάραξη την ιστορίας ή όχι;

Ας απαντήσει η κυρία Κλαίρη Αγγελίδου, που εκμεταλλεύεται με τον πλέον βρώμικο τρόπο το αίμα από την ΗΡΩΙΚΗ θυσία μερικών αγωνιστών της ΕΟΚΑ (Αυξεντίου, Μάτσης, ΠΑλλικαρίδης κ.α), και προσπαθεί να ξεπλήνει τις βρωμιές κάποιων άλλων ανθρώπων της ΕΟΚΑ και να μας τους παρουσιάσει ΟΛΟΥΣ σαν πατριώτες.

Και η τραγωδία είναι πως όλοι όσοι θέλουν να παρουσιαστεί η ιστορική αλήθεια χαρακτηρίζονται ανιστόρητοι και... ανθέλληνες. Χαιρετίζω τις δηλώσεις Αναστασιάδη και Καρρά του ΔΗΣΥ που το 2005 στην Βουλή, μετά που το Ακέλ έθεσε θέμα αποκατάστασης των ονομάτων των δολοφονηθέντων στελεχών του κόμματος του από την ΕΟΚΑ με την κατηγορία της προδοσίας, παραδέχτηκαν πως λόγω της φύσης του αγώνα πιθανόν να έγιναν και λάθη... κάτι είναι κι αυτό παρά τίποτε.

Το Κυπριακό, το ποδόσφαιρο και όλα τα άλλα...

Είναι γνωστό ότι στην Κύπρο δεν μας ενδιαφέρει ούτε η πατρίδα μας που είναι στα πρόθυρα της επίσημης πλέον διχοτόμησης, ούτε η ακρίβεια της ζωής που μας αναγκάζει να ξοδεύουμε τα 3/4 του μισθού μας μόλις τον πάρουμε ούτε φυσικά και το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο με την οικονομική κρίση και τους καθημερινούς θανάτους στις χώρες της ανατολής.
Ο Κύπριος ζει και αναπνέει μόνο για την μάσα, τις πατριωτικές κορώνες, τον ψευδοπατριωτισμό για τα μάθκια του κόσμου και φυσικά το ποδόσφαιρο. Έχουμε δημοσιογράφους που προσπαθούν να κάνουν ένα ρεπορτάζ για ένα κοινονικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και μόλις δώσουμε πάνω στο ρεπορτάζ τους κάνουμε ζάπινγκ για να ακούσουμε ένα αθλητικό σταθμό να μας λέει κουτσομπολιά. Ούτε και βγαίνει ποτέ κάποιος στο ραδιόφωνο να διαμαρτυρηθεί για την ακρίβεια και τα τόσα προβλήματα της κοινωνίας μας. Αλλά βγαίνουν όλοι μαζικά στα ραδιόφωνα για να πουν την άποψη τους για τα αποτελέσματα του σαββατοκυρίακου στο ποδόσφαιρο. Είναι λογικό και φυσικό να μας αξίζει αυτό που έχουμε και όχι κάτι καλύτερο.

Ας πάρω πρώτα το Κυπριακό. Σχεδόν ΚΑΝΕΙΣ πραγματικά δεν νοιάζεται και καιρός να πάψουν όλοι να παριστάνουν τους πατριώτες και τους φρουρούς της ελληνικής κύπρου. Εδώ η χώρα μας έγινε 2 κομμάτια και έχουμε κάποιες ελπίδες να την επανενώσουμε και κάποιοι τρέμουν μόνο και μόνο σε αυτή τη σκέψη. Βλέπετε, με εξαίρεση το ΑΚΕΛ και τον ΔΗΣΥ που σαν μεγάλες παρατάξεις έχουν μηχανισμούς να προσφέρουν και έργα (μέσα μέσα), τα υπόλοιπα κόμματα ζουν και συντηρούνται από το Κυπριακό πρόβλημα. Το ΔΗΚΟ, το διαχρωνικά καθεστωτικό κόμμα της Κύπρου που έφαεν και πρίστηκεν από τον καιρό του Μακαρίου μέχρι και σήμερα, δεν έχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ κοινωνική ή πολιτιστική προσφορά στον τόπο. Έχει μόνο την εκκλησία στις πλάτες του για να συντηρεί τον ψευδοπατριωτισμό. Η ΕΔΕΚ, ένα ούτω καλούμενο αριστερό κόμμα που δεν μπορεί να ζει κάτω από την σκιά του "αριστερού" ΑΚΕΛ, προσέφυγε στον ψευδοπατριωτισμό και στον εθνικισμό για να επιβιώσει. Το Ευρωκό, αλλιώς, ο αρρωστημένος συναγερμός, ζει και αναπνέει απλά για να συντηρεί τον ακραίο εθνικισμό επειδή μόνο αυτός κάνει κάποιους να νιώθουν καλά για τα λάθη του παρελθόντος. Μια λύση λοιπόν του προβλήματος μας, και χωρίς Κυπριακό στη μέση, χωρίς πάθη και μίση με τους ΤΚύπριους, σημαίνει αυτόματα και κατάρρευση όλων αυτών των κομμάτων που αδυνατούν ή απαξιούν να προσφέρουν και κάτι ουσιαστικό στον τόπο αυτό.
Ακόμη και όλα να μας τα δώσει ο Ταλάτ (που δεν θα μας τα δώσει εννοείται) αυτοί όλοι πάλι θα έχουν κάτι αρνητικό να πουν.

Και το πιο τραγικό είναι που ο απλός κόσμος τους ακολουθεί... χωρίς να αντιλαμβάνονται όλοι αυτοί οι οπαδοί τους πως τους κοροϊδεύουν κατάφατσα οι πολιτικατζήδες τους. Γενικά, όλοι οι πολιτικοί είναι φίδια αλλά τουλάχιστον τα μεγάλα κόμματα μπορούν να προσφέρουν κάτι στον τόπο αυτό.

Ήρθε επιτέλους η άγια ώρα για αλλαγές στην θρησκοληπτο-ελληνο-εθνικοκεντρική παιδεία μας και όρμηξαν όλοι πάνω στον υπουργό. Γιατί; Γιατί είπε με λίγα λόγια πως πρέπει να αναφερθούμε και στα δικά μας λάθη και όχι μόνο σε αυτά του εχθρού για να διδακτούμε από αυτά. Γιατί είπε πως θα πρέπει να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα συνεργασίας με τους Τκύπριους αν είναι ποτέ να ζήσουμε ξανά μαζί σε μια ομόσπονδη Κύπρο. Και κλάααααμα ο Κυπραίος. Από αυτά τα δύο πράγματα όλοι αυτοί οι ψευδοπατριώτες που θεωρούν οτιδήποτε ελληνοκυπριακό σαν "χωριάτικο" και οτιδήποτε δυτικοευρωπαϊκό σαν "σικ" βγήκαν στις επάλξεις να εκφράσουν την αγανάκτηση τους γιατί η παρούσα κυβέρνηση, σύμφωνα με αυτούς, καταστρέφει τον ελληνισμό της χώρας μας!!! Η κατάντια μας είναι που με την εικόνα που έχουν κάποιοι στο μυαλό τους για το τι εστί "καλός έλληνας" είναι ακριβώς όλα αυτά που τον καθιστούν σαν "κακό τούρκο"... αλλά πέρα βρέχει... δεν πρόκειται ποτέ να το καταλάβουν αυτό.

Αλλά άστε τώρα το γέριμο το κυπριακό... πάμε στα πιο σημαντικά: το ποδόσφαιρο. Εκλαμουρίστηκε ο Κερτσπάγια και το μεγαλείο του ευπρεπισμού όλων μας ξεπρόβαλε! Κάποιοι έβρισαν τον Τιμούρ και αμέσως οι ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ μας δημοσιογράφοι το έκαναν τόσο μεγάλο θέμα για να μας πουν όλοι με την σειρά πως δεν είναι σωστό να βρίζουν κάποιον άνθρωπο! Ε, ευχαριστώ πολλά ρε γκάις! Εν το ήξερα ότι δεν είναι σωστό! Αλλά είπαμε, η ανάγκη μας να είμαστε τόσο πολιτικά ορθοί και ευπρεπείς στα μάτια των άλλων είναι πάνω από όλα! Ακόμη και απο την ίδια μας την δουλειά. Δημοσιογράφοι της φακής που αντί να ασχοληθούν με την δουλειά τους, δηλαδή το αγωνιστικό κομμάτι του παιχνιδιού, ασχολήθηκαν με το βρισίδι σαν να είναι όλοι κονωνιολόγοι ή ψυχολόγοι σε μια από τις εμπομπές του ΡΙΚ!

Καταρχάς, πέστε μου... έχει ΕΝΑΝ παίχτη ή προπονητή που δεν έχει ακούσει για την μάνα του, την αδελφή του, την ράτσα του κτλ στα γήπεδα της Κύπρου; Πέστε μου έναν! Που νόμισε πως πήγε ο Κετσπάγια; Να προσκηνήσει σε εκκλησία; Ή μήπως σε καμία τελετή βράβευσης των κατορθωμάτων του (δεν το λέω ειρωνικά); Πήγε να αγωνιστεί σε αγώνα ντέρμπι... ε, όλο και κάποιοι θα τον έβριζαν σαν αντίπαλος που είναι. Αλλού τον πονούσε και αλλού τα έβγαλε τα νεύρα του. Κατζάμ Ανόρθωση να τρώει 4άρα τόσο εύκολα δεν είναι και λίγο για το πρεστίζ του Τιμούρ. Θα πρέπει όμως να μάθει και να χάνει ο Κετσπάγια... αυτό είναι επαγγελματισμός. Και καλά, ο Τιμούρ είναι αυτός που είναι... με τα τόσα κακά στην συμπεριφορά του και τα άλλα τόσα καλά στην αξία του σαν ποδοσφαιριστής και προπονητής. Δεν φταίει και τόσο αυτός. Τα ΜΜΕ φταίνε για όλα αυτά, που τον έχουν αππώσει τόσο πολύ που νομίζει πως η δική του συμπεριφορά περνάει στο απυρόβλητο αλλά κάποιων ανώνυμων οπαδών το αντίθετο. Τα ΜΜΕ του έδωσαν την εντύπωση πως λόγω των επιτυχιών του στην Ανόρθωση μπορεί να κάνει και να λέει οτιδήποτε χωρίς να τον κατακρίνουν. Πάντως έχουν περάσει τόσες μέρες από το παιχνίδι και ακόμη θα βγει ο ίδιος να καταδικάσει τα έκτρωπα που έγιναν μετά το παιχνίδι. Ο Τούτιτς αν μη τι άλλο, του έβαλε γυιαλιά...
Το ξαναλέω.. ο Τιμούρ είναι αυτός που είναι και δικαίωμα του. Είναι μεγάλος για τα δεδομένα της Κύπρου όσο αφορά το ποδόσφαιρο αλλά στα ίδια ακριβώς επίπεδα με τους υπόλοιπους κυπραίους όσο αφορά την κουλτούρα και την νοοτροπία του. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω όλους αυτούς τους δημοσιογράφους της φακής, ειδικά της Λουμιέρ, το εξής:

Η μάνα του Τιμούρ είναι καλύτερη από την μάνα του Χαραλαμπίδη, τη μάνα του Καιάφα, του Χρύση Μιχαήλ, Γαρπόζη, του Οκκά, του Σταύρου Γεωργίου, του Νίκου Νικολάου, του Γιωργαλλίδη και άλλων τόσων που άκουσαν για την μάνα τους στα γήπεδα μας; Αν όχι, τότε γιατί δεν το κάνετε μέγα θέμα όταν βρίζεται η μάνα αυτών των παιχτών και τόσων άλλων; Γιατί δηλαδή η μάνα του Τιμούρ έχει μεγαλύτερη αξία από τις άλλες μάνες; Επειδή είναι η μάνα του Τιμούρ;;; Αντε χ.... μας ρε καραγκιόζηδες. Σας έφαγε ο ευπρεπισμός. Εγώ εκείνο που ξέρω είναι πως οι πάιχτες, οι ποδοσφαιριστές που είναι και μικρότεροι σε ηλικία από τον Τιμούρ ΕΜΑΘΑΝ να μην λαμβάνουν υπόψην αυτές τις βρισιές και να μην βγαίνουν στις τηλεοράσεις να ΚΛΑΙΝΕ και να ανταποδίδουν τις βρισίες για να τους πείτε εσείς οι ευπρεπείς δημοσιογραφίσκοι "μάνα μου ρε".
Και αν ο Τιμούρ προσέφερε τα μέγιστυα στο Κυπριακό ποδόσφαιρο, που έτσι πιστεύω και εγώ, προσέφερε και κάτι άλλο... την δημόσια βρισιά μπροστά στον φακό και την προβολή της από τα ΜΜΕ σαν ορθή αντίδραση!

Έχουμε μέλλον...

Στο ίδιο έργο θεατές...

- Και είχα αρχίσει να αναρωτιέμαι... πότε οι γνωστοί-άγνωστοι, υπέρμαχοι της Ελληνικής μας ταυτότητας αλλά ταυτόχρονα και υποστηρικτές της διχοτόμησης "σαν δεύτερη καλύτερη λύση"(!), θα ανοίξουν το στόμα τους; Υποψιαζόμουνα δηλαδή πως οργανόνονται να δώσουν την γνωστή παράφωνη παράσταση όλοι μαζί, και να που έγινε έτσι.

- Πάνω από όλους και όλα όμως, δύο πράγματα με έκαναν να γελάσω πολύ. Ο Νικόλας, ο πληρεξούσιος του αποτυχημένου τέως και η Σημερινή, η αποτυχημένη προεκλογικά φυλλάδα.

- Ο Νικόλας λοιπόν, που να μιλήσει δεν ξέρει, είπε τα γνωστά περί απαράδεκτων υποχωρήσεων του προέδρου, με αφορμή την αλήθεια που είπε ο δεύτερος για παραμονή 50.000 εποίκων. Είπε επίσης ότι κανείς προηγούμενος πρόεδρος δεν έκανε παρόμοιες δεσμεύσεις ή δηλώσεις. Μάλλον όμως αγνοεί τα μασκαραλίκια που έκανε ο ντάντυ του από το 2003. Στις 18 Φεβρουαρίου λοιπόν ο αποτυχημένος τέως, με γραπτή δήλωση του στον Κόφι Ανάν, αποδεχόμενος το σχέδιο Αναν-3, αποδέκτηκε την παραμονή αριθμών εποίκων. Στο Μπούργκενστοκ, φρόντισε να γίνει και πιο ξεκάθαρος! Στις 30 Μαρτίου 2004, μια μέρα πριν τα τουμπάρει όλα με τον συναγωνιστή του Σερντάρ Ντενκτάς, πάλι γραπτώς, σε μακροσκελή επιστολή του στον Κόφι Ανάν, έγραψε κατά λέξη:

"«Ο κατάλογος των Τούρκων και των Ελλήνων που θα απαιτήσουν κυπριακή υπηκοότητα δεν θα πρέπει να αριθμεί περισσότερο από 30 χιλιάδες, εκπληρώνοντας τα κριτήρια που προβλέπονται στο Σχέδιο Ανάν... επιπροσθέτως οι έποικοι που έχουν παντρευτεί Τουρκοκύπριες και οι απόγονοί τους - υπολογιζόμενοι σε 15 χιλιάδες - ενδεχομένως να γίνουν πολίτες ανεβάζοντας έτσι τον αριθμό ΑΝΩ των 45 χιλιάδων. ...επιπροσθέτως, όχι περισσότερο από 5% θα πρέπει να καθοριστεί να παραμείνουν έχοντας μόνιμη κατοικία. Η αναλογία 5% θα πρέπει να καθοριστεί βάσει του αριθμού των προσώπων που είναι μόνο πολίτες της Κύπρου και όχι διπλής υπηκοότητας».

Τώρα, αν ο τέως μειοδότησε ή όχι, είναι κάτι που ο καθένας μας θα το κρίνει με τα δικά του κριτήρια. Το θέμα είναι πως μπορεί ο υιος να έρχεται να κατηγορεί τον πρόεδρο μας για αποδοχή παράδεκτων τουρκικών θέσεων... Εγώ πάντως γέλασα πολύ. Να'ναι καλά και η "Αλήθεια" που μας τα υπενθυμίζει, την ίδια ώρα που το ΑΚΕΛ και η Χαραυγούλα διαμαρτύρονται κρατώντας χαμηλούς τόνους αντί να κατακεραυνώσουν το... άξια εκλελεγμένο στέλεχος του ΔΗΚΟ.

- Αλλά και η Σημερινή, πλάκα πολλή σας λέω. Με αφορμή την εγκύκλιο για προώθηση της ειρηνικής συμβίωσης με τους ΤΚ, πήρε μπρος. Δημοσιεύει άρθρα περί γενίτσαρων, περί προδοτών και όλες τις συναφείς μπούρδες, παρόμοιες με τα γνωστά ατεκμηρίωτα δημοσιεύματα του 2004 περί πληρωμένων στελεχών του ΔΗΣΥ και εξογορά συνειδήσεων πολιτών για να στηρίξουν το -όντως άδικο- σχέδιο Ανάν. Σκεφτείτε μόνο ότι η Σημερινή άκουσε την λέξη "ειρηνική συμβίωση" και έπαθε αμοκ. Καλά, τι λύση θέλει, αν θέλει, η Σημερινή; Μια λύση στην οποία ΔΕΝ θα ζούμε ειρηνικά μαζί με τους ΤΚς; Είναι για γέλια η κατάσταση τους. Και για να δείτε δημοσιογραφία της φακής... ακόμη ούτε αλλαγές έγιναν στα βιβλία, ακόμη ούτε δόθηκαν οδηγίες πως θα προωθηθεί αυτή η εγκύκλιος, ακόμη δεν συμφωνήθηκε τίποτε πέραν της ιδέας για αυτή την ριζοσπαστική απόφαση του υπουργού και φωνασκεί για δήθεν ανθελληνισμό και άλλα κουρουφέξαλα. Δηλαδή πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά μας με μίσος για το σύνοικο στοιχείο; Έτσι είναι οι σωστοί Έλληνες; Αχ... να δούμε πότε θα ξεπεράσει το κόμπλεξ καταγωγής της αυτή η εφημερίδα...

- Και καλά, η φυλλάδα αυτή ακολουθεί πιστά μια γραμμή και δικαίωμα της. Για τον ΔΗΣΥ τί να πει κανείς όμως; ΜΕΓΑΛΗ απογοήτευση η στάση του. Προσπαθεί από τη μια να μην διαφωνήσει με τον υπουργό (που δεν διαφωνεί έτσι κι αλλιώς), αλλά από την άλλην δεν θέλει και να δυσαρεστήσει την μερίδα εκείνη των σκληροπυρηνικών του οπαδών, που υποστηρίζουν πολύ ακραίες θέσεις. Σου λέει, είδαν και έπαθαν εκεί στον ΔΗΣΥ να τους επαναπατρίσουν από το Ευρωκοκό, θα τους χάσουν τώρα πάλι; Ας το παίξουμε λίγο έτσι και λίγο αλλιώς να μην δυσαρεστήσουμε κανέναν. Κι όμως, να είναι σίγουροι εκεί στον ΔΗΣΥ πως δεν είναι καθόλοι λίγοι οι μετριοπαθείς υποστηρικτές του (αλλά και άλλοι που δεν πρόσκεινται στο κόμμα αλλά τρέφουν μια συμπάθεια για την μετριοπάθεια της πολιτικής του των τελευταίων χρόνων) που μπροστά στην μεγάλη πρόκληση της ΤΟΛΜΗΣ που έδειξε ο υπουργός Παιδείας και η κυβέρνηση για μια τέτοια ριζοσπαστική και πρωτοποριακή αλλαγή, είδαν την παράταξη να στρουθοκαμηλίζει και να προσπαθεί να διαφυλάξει τα κομματικά της συμφέροντα. Κρίμα πάντως...

- Πάντως όσο αφορά το άλλο θέμα που ταλανίζει τον υπουργό παιδείας, δηλαδή την αλλαγή των βιβλίων ιστορίας, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Άλλο πράγμα είναι να αλλάξεις τα βιβλία και να γράφεις την δική σου βερσιόν για το τι έγινε και άλλο πράγμα απλά να προσθέσεις στοιχεία που -τόσο βολικά- θέλουμε να αποφεύγουμε για να μην μας πληγώνουν τα λάθη μας. Δηλαδή, αν μείνει η ιστορία της ΕΟΚΑ όπως είναι χωρίς να επικεντρώνεται κανείς και στην "άλλη", σκοτεινή πλευρά κάποιων συγκεκριμένων λίγων ατόμων που αμαύρωσαν τον αγώνα, η εισβολή, η κατοχή και προστεθούν άλλα πράγματα όπως η δράση της ΕΟΚΑ Β, τα γεγονότα του 63-64, του 67 και άλλα, πάλι αλλαγή δεν είναι; Ε, τί ενοχλεί κάποιους τόσο πολύ δηλαδή; Μήπως η ιστορία της Κύπρου τελειώνει το 1960, με την εισβολή να είναι το μόνο γεγονός που αξίζει αναφοράς μετά από την ανεξαρτησία; Πότε επιτέλους θα μάθουμε από τα λάθη μας; Πότε επιτέλους θα δούμε στον καθρέφτη τον πραγματικό μας εαυτό και να τολμήσουμε να τον κριτικάρουμε και λίγο; Όχι γιατί μας αρέσει να είμαστε μαζόχες, αλλά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να μάθουμε από τα λάθη μας. Και σε ένα τόπο όπως την Κύπρο όπου η ατιμωρησία είναι κύριο χαρακτηριστικό, τουλάχιστον να κάνουμε λίγη κριτική... λίγη! Σε άλλες χώρες, Ευρωπαϊκές, δεν θα έμεναν στην κριτική αλλά θα γέμιζαν και οι φυλακές... εμείς ούτε καν λίγη (αυτο)κριτική δεν μπορούμε να κάνουμε.

- Αλλά το άλλο, το καλύτερο; Πήγε η ακαδημία ποδοσφαίρου της ΑΕΛ ΛΕΜΕΣΟΥ στα κατεχόμενα να παίξει ποδόσφαιρο και -ποιά άλλη;- η Σημερινή, το έκανε και είδηση. Την ώρα λέει - η φυλλάδα- που η ΦΙΦΑ δεν αναγνωρίζει την ομοσπονδία ποδοσφαίρου των ΤΚ, πάει η ΑΕΛ να παίξει μαζί τους... Είναι για κλάματα αυτός που έγραψε κάτι τέτοιο και πραγματικά είμαι και πολύ καλός μαζί του! Κοιτάξτε πως μεταφράζει ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ αυτή η φυλλάδα το γεγονός πως παιδαρέλια, μωρά, πήγαν στα κατεχόμενα, στον τόπο τους δηλαδή, να παίξουν το αγαπημένο τους παιχνίδι-άθλημα με ΤΚς με τους οποίους μοιράζονται το ίδιο μεράκι, το ποδόσφαιρο. Μια κίνηση από τις ακαδημίες της ΑΕΛ που θα έπρεπε να τύχει θετικότατης προβολής, η φυλλάδα αυτή και ένας άλλος Αελίστας -κατά τα άλλα- εκφωνητής ραδιοφώνου, την καταδικάζουν! Ακόμη λίγο θα πουν στα μωρά αυτά ότι είναι και προδότες και ότι τα πήραν και αυτοί από τους Αμερικάνους! Έλεος πλέον... ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ φίλοι μου. Μια ειρηνική, συμβολική κίνηση μιας ακαδημίας ποδοσφαίρου που βοηθά με τον τρόπο που μπορεί και ξέρει (με τον αθλητισμό δηλαδή) την ειρηνική συνύπαρξη και άμιλλα να αντιμετωπίζεται με τόση κριτική. Και η κατάντια είναι πιο γενική από ότι νομίζουν κάποιοι. Ο,τιδήποτε που έχει να κάνει με την επαναπροσέγγιση, την αλληλοκατανόηση, όποιοδήποτε κοινό βήμα προς τα εμπρός, κατακεραυνώνεται από τους ίδιους πάντα απορρηπτικούς κύκλους, που το μόνο που τους νοιάζει είναι να μην χάσουν την θέση τους στην ΕΚ ελίτ, μέσω μιας λύσης στα πλάισια της οποίας δεν θα μπορούν πλέον να κόβουν και να ράβουν όπως θέλουν και όποιον θέλουν... Εγώ δίνω τα συγχαρητήρια μου στις ακαδημίες της ΑΕΛ και μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλες όμάδες το παράδειγμα της. Διότι το θέμα δεν είναι καν πολιτικό, αν το δει κανείς χωρίς φανατισμό. Είναι καθαρά αθλητικό με ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ προεκτάσεις και όχι πολιτικές...

- Αυτό το παρασκευοσαββατοκυριακοδεύτερο, έχουμε και την 2η αγωνιστική στο πρωτάθλημα μας. Ένα πρωτάθλημα που πολύ σύντομα ίσως να αλλάξει... μιας και η ΤΚ "ομοσπονδία" δέχθηκε επιτέλους να ενταχθεί στην ΚΟΠ... ίσως τελικά ο αθλητισμός να δείχνει τον δρόμο; Θα δείξει!

- Αυτά για σήμερα... περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει και με τις συνομιλίες. Πόσους καφέδες θα πιούνε οι δύο τους, πόσο κουτσομπολιό θα κάνουν και πότε θα τα τσουγκρίσουν και να αρχίσουν τους καυγάδες. Πάντως ένα πράγμα είναι το σίγουρο... αν ο Τάσσος ήτανε εκεί στην θέση του Δημήτρη, θα προτιμούσε να συνομιλά με τον Σερντάρ Ντενκτάς και όχι με τον Μεχμέτ Αλί. Αυτό είναι και το μεγαλύερο ίσως κύστημα του Νικόλα... αλλά απ'εν μπορεί να δέρει τον γάρον, δέρνει το σαμάριν".

Απόψεις για την παιδεία

Η πολύ καλή blogger Δασκαλούα ξεκίνησε εδώ και μέρες στο δικό της blog μια συζήτηση/παράθεση απόψεων σχετικά με την παιδεία. Ένα ενδιαφέρον πιστεύω θέμα που μπορούμε να αναπτύξουμε πολλές απόψεις. Το κείμενο μου για το σχετικό θέμα το γράφω κι εδώ, όμως στο δικό της blog μπορείτε να διαβάσετε και κείμενα άλλων bloggers ή απλών αναγνωστών.

Χρειαζόμαστε ριζικές αλλαγές
Τελευταία έγινε και γίνεται πολύς θόρυβος γύρω από το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκεται στα σχολεία μας. Καυγάδες, φωνές, αντεκλίσεις και παρατράγουδα συνθέτουν το όλο σκηνικό. Πριν λίγο καιρό διάβαζα σε ένα έντυπο συνέντευξη του Υπουργού Παιδείας της Δανίας. Είπε διάφορα ενδιαφέρον πράγματα. Πράγματα που αν τα συγκρίνουμε με την Κύπρο θα αντιληφθούμε πόσο πίσω έχουμε μείνει, και δυστυχώς εσκεμμένα. Αυτό που ξεχώρισα ήταν η αναφορά του στην επιλογή βιβλίων που διανέμονται στα σχολεία. Συγκεκριμένα ανάφερε πως οι σχολικές μονάδες είναι αυτονομημένες, το υπουργείο Παιδείας δεν ασχολείται με το κάθε καθημερινό πρόβλημα που θα προκύψει αφού έχει επέλθει αποκέντρωση και έχουν εξουσία οι Διευθυντές των σχολείων ενώ οι γονείς έχουν την ελευθερία να επιλέξουν μέσα από μια τεράστια αγορά, ποιο βιβλίο θα διδαχτεί το παιδί τους. Στη Δανία, λοιπόν, το υπουργείο Παιδείας δεν έχει καμία αρμοδιότητα πάνω στα βιβλία που διδάσκονται στα σχολεία! Αυτά αποτελούν επιλογή των γονέων. «Τα βιβλία υπάρχουν στην ελεύθερη αγορά, η οποία είναι ιδιαιτέρως ανθηρή. Κυκλοφορούν πάνω από χίλιοι τίτλοι ετησίως. Οι μόνοι που μπορούν να αποτρέψουν τη διδαχή ενός βιβλίου είναι οι γονείς. Ο Σύνδεσμός τους σε ένα σχολείο μπορεί να απορρίψει ένα βιβλίο. Το υπουργείο δεν έχει καμία σχέση. Και ο λόγος είναι ότι στο παρελθόν δεχόμασταν πιέσεις από ομάδες του πληθυσμού με αντίθετη άποψη αλλά και από άλλες χώρες, που δεν τους άρεσαν κάποιες αναφορές σε βιβλία. Για να μην δημιουργείται πρόβλημα μεταξύ άλλων Κυβερνήσεων, λοιπόν, απαλείφθηκε η όποια εξουσία του υπουργείου Παιδείας. Και αυτό ισχύει από το '30 περίπου όταν υπήρχε πίεση από τους Ναζί και τους υποστηρικτές τους», σημειώνει ο κύριος Χάαρντερ.
Ας κάνουμε λοιπόν την αναπόφευκτη σύγκριση. Στην Κύπρο αποκλειστική αρμοδιότητα για την επιλογή των βιβλίων που θα διδαχτούν τα παιδιά έχει το Υπουργείο Παιδείας και –ουσιαστικά- η εκάστοτε κυβέρνηση. Εδώ λοιπόν και πάνω από μισό αιώνα, τα βιβλία που επιλέγονται δυστυχώς είναι κατακόρυφα αντίθετα με τις αρχές που διδάσκει και προωθεί τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και γενικά οι αναπτυγμένες χώρες του κόσμου αλλά και ο κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης. Εδώ ριζώνουμε βαθιά στα παιδιά μας τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και την απόρριψη σε οτιδήποτε διαφορετικό. Επιπλέον, μαθαίνουμε μόνο την μισή αλήθεια και κρύβουμε τις σκοτεινές πτυχές της σύγχρονης ιστορίας μας. Διδάσκουμε την αγνότητα του έθνους μας, την καθαρότητα της φυλής μας, την «πανάγια» ιστορία της Εκκλησίας μας και επικεντρωνόμαστε στην δαιμονοποίηση των εχθρών, που ουσιαστικά είναι όλοι εκτός εμείς. Ωθούμε τα παιδιά μας από μικρά μωρά να ΜΙΣΑΝΕ. Τον Τούρκο, τον Άγγλο, τον Αμερικάνο, τον έναν και τον άλλον. Χωρίς να υπάρχει μια στρατηγική διαχωρισμού των λαών από τις κυβερνήσεις τους, μαθαίνουμε να τους ρίχνουμε όλους στο ίδιο καζάνι που κοχλάζει από αμαρτίες και εγκλήματα εις βάρος μας. Ωσάν να είναι οι λαοί υπεύθυνοι. Και τα ερωτήματα είναι αμείλικτα: Πότε επιτρέψαμε στο παιδιά να έχουν πρόσβαση σε μια ευρεία -αν όχι απεριόριστη- πηγή γνώσης με διαφορετική άποψη; Πότε μιλήσαμε στα παιδιά όταν μαθαίνουν Ιστορία για τα ταλιμπανίστικα εγκλήματα της δικής μας φυλής ενάντιων άλλων; Πότε μιλήσαμε στα παιδιά μας για τις σκοτεινές πλευρές του Χριστιανισμού και τα εγκλήματα που έγιναν εις βάρος των Αρχαίων μας προγόνων Ελλήνων για να υιοθετήσουν τον Χριστιανικό τρόπο ζωής; Πότε μιλήσαμε στα παιδιά μας για τον εθνικισμό που παρήγαγε και συντηρούσε ο Γρίβας και ο Μακάριος; Πότε μιλήσαμε στα παιδιά μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς να προβάλουμε μόνο τα δικά μας δίκαια; Πότε μιλήσαμε στα παιδιά μας για την ανοχή στο διαφορετικό, για τον σεβασμό στην αντίθετη άποψη, για την αυτοκριτική; ΠΟΤΕ. Και λογικό είναι, όσο υπάρχουν ακόμη στις νευραλγικές θέσεις της Παιδείας άτομα που επιμένουν να ζουν στο παρελθόν και δεν αντιλαμβάνονται τις απαιτήσεις μιας σύγχρονης κοινωνίας που είναι πολυπληθυσμιακή και προσβλέπει στην εξέλιξη.
Με αυτά που λέω δεν καταφεύγω στο άλλο άκρο. Ούτε αν διδάσκαμε στα παιδιά μας τα αντίθετα ή δεν μιλούσαμε για τα εγκλήματα που έγιναν εις βάρος του λαού μας από άλλες κυβερνήσεις θα ήταν ορθό. Απλά τονίζω την ανάγκη να διδάσκονται στα σχολεία οι αλήθειες. Ολόκληρες και όχι μισές. Και είναι αδύνατον να συμβεί κάτι τέτοιο όσο η παιδεία αποτελεί τον κουβαλητή της προπαγάνδας της εκάστοτε κυβέρνησης. Το γνωρίζω πως μοιάζει απίθανο αυτό να αλλάξει, μιας και ο διχασμός που μας επέφερε ο Μακάριος και ο Γρίβας (και που τον συντηρούν ακόμη και οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες μας) ακόμα μας στοιχειώνει και ακόμη επιμένουμε να φερόμαστε σαν αρνάκια με αφθώδη πυρετό, έτοιμα να σφαχτούμε. Χρειάζεται ένα νέο μοντέλο στην παιδεία για τα σχολεία μας. Ένα μοντέλο που θα δίνει την δυνατότητα μια πιο ευρείας και αληθινής μόρφωσης. Μιας μόρφωσης που στην επιλογή της θα έχει λόγο και ο μαθητής και δεν θα του επιβάλλεται από το κράτος ετσιθελικά. Θα αναφέρω ξανά το παράδειγμα της Δανίας. Όπου το κάθε σχολείο έχει τον σύνδεσμο γονέων με ένα πολύ πιο αναβαθμισμένο ρόλο. Οι γονείς αποφασίζουν τι θα διδαχτούν τα παιδιά τους, ποια βιβλία θα χρησιμοποιηθούν και όσα κρίνονται ακατάλληλα μπορούν να απορριφθούν από τον Σύνδεσμο γονέων. Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει λόγο σε αυτά. Ούτε επιβραβεύεται, ούτε κατακρίνεται. Οι γνώσεις των παιδιών δεν μένουν περιορισμένες στα ίδια βιβλία επί χρόνια. Έτσι θα αρχίσει να επέρχεται μια ισορροπία στην εκπαίδευση με ένα πιο δημοκρατικό και ευρύ πεδίο μόρφωσης. Στην Δανία, μόλις ανέλαβε η καινούργια κυβέρνηση και άλλαξε ο υπουργός Παιδείας, συστάθηκε ένα σώμα αποτελούμενο από αρκετά μέλη, προερχόμενα από συνδικάτα, πανεπιστήμια, επιστήμονες, κοινωνιολόγους, τον χώρο των γραμμάτων, από όλες τις πολιτικές παρατάξεις και όχι μόνο φιλοκυβερνητικούς. Τέθηκαν στο τραπέζι τα θέματα που αφορούν τον καθένα και πάρθηκαν σύνολο 189 προτάσεις / εισηγήσεις. Ο Υπουργός Παιδείας δεσμεύεται να έχει σαν ατζέντα αυτές τις προτάσεις για ολόκληρη την θητεία του. Έτσι συμβάλλουν στην εκπαίδευση στα σχολεία διάφοροι άνθρωποι διαφορετικών ιδιοτήτων. Η αντιπολίτευση έχει επίσης ένα πιο εποικοδομητικό ρόλο, αλλά και λόγο, δεν περιθωριοποιείται. Επίσης, δημιουργείται ένα κλίμα κοινωνικής συνοχής καθώς τα κόμματα νιώθουν όλα πως λαμβάνουν μέρος στην όλη διαδικασία. Όπως άλλωστε λέει κι ο Δανός υπουργός παιδείας «Είμαστε μια κοινωνία στην οποία επικρατεί πνεύμα συναίνεσης, τόσο σε κοινωνικά θέματα όσο και στην εκπαίδευση»
Είναι αυτό το ιδανικό μοντέλο για την Κύπρο; Δεν θα πω ΝΑΙ, καθώς οι πραγματικότητες της Δανίας απέχουν έτη φωτός από τις δικές μας. Και πολιτιστικές και πολιτικές. Επιπλέον θα επιφέρει πολλή επιφόρτιση στους δασκάλους και ίσως και αλαζονικές αποφάσεις / συμπεριφορές από τους διευθυντές και τους συνδέσμους γονέων. Μας προσφέρει όμως κάποιες ιδέες για ριζοσπαστικές αλλαγές. Κρατώ την αποκέντρωση της παιδείας από το κράτος και τη συμμετοχή αντί την περιθωριοποίηση της αντιπολίτευσης στον βωμό της εθνικής και κοινωνικής συνοχής. Οι Δανοί το κάνουν από το 1930…. εμείς;