Δόξα σοι ω Σεξ!

*** οι θρησκόλυπτοι, θεοσεβούμενοι, πουριτανοί, ευπρεπείς, χωρίς χιούμορ άνθρωποι διαβάζουν το παρακάτω κείμενο με δική τους ευθύνη***

Ένα από τα πράγματα που γουστάρω στη σημερινή γενιά των 30-40-50 είναι πως δεν κολώνουν να μιλήσουν για το σεξ. Ούτε το παίρνουν στα σοβαρά... το αντίθετο, είναι πάντα ένα θέμα που τραβά σαν μαγνήτης το ενδιαφέρον, ενώ οι σαρκασμοί δείνουν και παίρνουν και το γέλιο ρέει άφθονο. Σας παραθέτω κάποιες συνομιλίες, έτσι για χαλάρωμα και γέλιο, που είτε έτυχε να μου τις είπαν εκ των αστέρων άλλοι, είτε τις είδα σε ταινίες. Κλασσικές σεξοκουβέντες, λίγο πόρνικες αλλά πάντα επίκαιρες!

1. Μιλάει ο γκέυ με την κολλητή του.

-Γκ: Πήγατε στο ξενοδοχείο τελικά;

-Κο: Ναι, ήταν τέλειαααα.... και τη νύκτα βγήκαμε έξω και γίναμεν τσαλατζιν που τα ποτά.

-Γκ: Ναι; Δηλαδή μετά που πήγατε σπίτι έππεσε γαμίσι;

-Κο: Όϊ. Μας πήρε ο ύπνος με τα ρούχα.

-Γκ: Ήξερα το εγώ κόρη ότι εν γκέυ ο τύπος! Ελάλουν σου το!

2. Δύο φίλες συζητάνε...

-Φίλη Α: κόρη, είπεν μου ότι θέλει να με πάρει από πίσω.

-Φίλη Β: Ε; Δοκίμαστο κόρηηη

-Α: Μα μετά θα με εκτιμά το ίδιο ή θα με θεωρεί σαν έναν κώλο;

-Β: Ε, δε τον τζαι εσύ σαν έναν βίλλον. Τι λαλείς κόρη μου; Χέστηκες... τζίνος δηλαδή γιατί εν φοάται αν θα τον εκτιμάς εσύ παραπάνω που σου το ζητά; Γιατί εσύ δηλαδή να έχεις την έννοια; Επειδή εσύ είσαι η γυναίκα;

-Α: Ναί ρε, αλλά αν πονέσω;

-Β: Ε αν πονέσεις του λες να σταματήσει. Μεν κάμνεις έτσι, δοκίμαστο. Η τρύπα εν τρύπα.

-Α: Μα εν είμαι τρύπα!

-Β: Τζίνην την ώρα είσαι και παραείσαι. Τζαι τζίνος εν βίλλος για σένα... μεν σε πιάνουν τα παρθενικά σου τωρά. Εγώ που το έκαμα άρεσεν μου.

-Α: Ναί, τζαι μετά που 3 μέρες άφηκεν σε!!!

3. Ο Π. πληρώνει για να κάνει σεξ. Όλοι εμείς που τον ξέρουμε καλά, του λέμε συχνά να τα κόψει τούτα διότι τρώει τα λεφτά του άδικα και μπορεί να αρπάξει και καμιά αρρώστια με έτσι άστατη σεξουλική ζωή. Ορίστε το δικό του βερζιον, που το δανείστηκε από μια αμερικανική σειρά:

"Τα λεφτά είναι δύναμη. Το σεξ είναι δύναμη. Άρα, δίνοντας λεφτά για σεξ είναι απλά μια ανταλλαγή δύναμης... κάτι σαν μπίζνες!"

4. Ο Ν. συζητά με μια συνάδελφο του:

-Ν: Μια γυναίκα μπορεί να σε φτύσει από το πρώτο ραντεβού ή και από το δέκατο, με την ίδια ευκολία.

-Σ: Πότε δηλαδή εσύ πήγες σε δέκατο ραντεβού με την ίδια;

5. -Φιλά καλά κόρη;

-Μα αθυμούμαι; Το καυλί του είναι σαν τουρσί πάντως!

6.

-Α: Ένας δονητής δεν σου τηλεφωνεί στα γενέθλια σου. Δεν σου στέλνει λουλούδια την επομένη. Δεν σου λέει "σε αγαπώ", ούτε και μπορείς να τον πάρεις στους γονείς σου για να τους γνωρίσει!

-Β: Γαμά όμως καλύτερα και καταφέρνει να σε κάμει να τελειώσεις, έτσι;

7. Η Α. προσπαθεί να κοινονικοποιηθεί και να νιώσει αποδεκτή ανάμεσα σε ένα πλήθος από λεσβίες...

-Α: Παρόλο που γουστάρω τους άντρες και είμαι ετεροφυλόφιλη, εντούτοις πάντα νοιώθω μια ξεχωριστή σύνδεση με το γυναικείο φύλο...

-Β: Μάνα μου, τούτα ούλλα εν καλά. Αλλά αν δεν φάεις πουττί, λεσβία εν είσαι! Παρέτα μας!

8. Ένας ωραίος άντρας γνωρίζει μια γοητευτική κοπέλα στην αίθουσα αναμονής του ψυχιατρείου. Δίνουν ραντεβού μετά την ψυχανάλυση και πάνε για δείπνο και μετά στο κρεβάτι. Μετά το σεξ και αφού ήδη νιώσαν πιο κοντά ο ένας στον άλλον, ρωτάει η κοπέλα:

-Κ: Λοιπόν, γιατί επισκέπτεσαι ψυχίατρο;

-Α: Επειδή εν έχω σωτηρία. Είμαι μαλάκας με τις γυναίκες. Άμα τις γαμήσω και μετά, χάνω το ενδιαφέρον μου... εν θέλω να τες θωρώ μπροστά μου μετά. Εσύ; Γιατί πάεις εκεί;

-Κ: Διαλέγω πάντα τους λάθος άντρες....

9. Δύο φίλοι συζητάνε...

-Μαλάκα μου, είπα το της φιλης μου ότι ξενογάμισα και με χώρισε. Εν θέλει να με ξαναδεί.

-Εγώ μαλάκα, πήγα μήνα του μέλιτος στο Παρίσι με την γυναίκα μου και είδε περίοδο... μετά που της πέρασε η περίοδος αρρώστησε, εκρυολόγησε.... μετά με κόλλησε και μένα.... δεν έκαμα σεξ έχει 1 μήνα!!!

-ΟΚ, νικάς εσύ!

10. Ένα ζευγάρι τσακώνεται...

-Γυναίκα: έχει 4 χρόνια, εβαρήθηκα τες ιδιοτροπίες σου. Δεν με εκτιμάς. Δεν μου κάμνεις καμιά χάρη, βλέπεις μόνο τον εαυτό σου.... ονομάζεις το σχέση εσύ τούτο;

-Άντρας: Ε, το σεξ εν απαίσιο, βαρκούμαι σε... ναί, αυτό είναι σχέση. Γεια!

Το σεξ και η κυπριακή κοινωνία

Ένας άντρας 40ρης και εργένης θεωρείται κουλ και άνετος, μια γυναίκα όμως 40αρα και εργένισσα θεωρείται απεγνωσμένη για γαμίσι και γάμο.
Είναι κουλ και must ένας άντρας να θέλει μια γυναίκα με μεγάλο στήθος, αλλά είναι πουτανιό μια γυναίκα να θέλει έναν άντρα με μεγάλο πουλί.
Είναι κουλ να δεχόμαστε έναν γκέϊ συνάδελφο και να του μιλάμε, αλλά είναι ντροπή να κυκλοφορήσουμε και έξω μαζί του! Τι θα πει ο κόσμος άλλωστε;!

Παρόλα αυτά, οι Κύπριοι είναι πάρα πολύ ανοιχτόμυαλοι στο σεξ.
"Τι κι αν κάνει σεξ με πολλούς άντρες μια γυναίκα; Δικαίωμα της" λέει ένας.
"Άντε και το κάνει από πίσω... άμα της αρέσει, τι με νοιάζει εμένα; Εξάλλου, γουστάρω να την παίρνω από πίσω", λέει ο διπλανός του.
"Όχι, δεν έχω πρόβλημα με τους γκέϊ.. ο καθένας κάνει ότι θέλει στο κρεβάτι του", λέει κάποιος άλλος.
"Όχι, διαφωνώ. Δεν σημαίνει πως ένας άντρας παρθένος είναι και ηλίθιος ή μαμμόθρεφτος.. μπορεί να ψάχνει για κάτι ποιοτικό", λέει μια άλλη.
"Δεν έχει σημασία το μέγεθος. Σημασία έχει να με αγαπά", λέει η κολλητή της.

Από φιλοσοφίες και λογάκια, είμαστε πρώτοι. Όλοι ανοιχτόμυαλοι, όλοι δεκτικοί σε όλα, όλοι ακομπλεξάριστοι. Είναι όμως αυτή η αλήθεια; Ή μήπως είναι κι αυτά ένα ακόμη καμουφλάζ που κάνουμε εμείς οι Κύπριοι εξ αιτίας της ανεπτυγμένης αίσθησης του πουριτανισμού και ευπρεπισμού που κουβαλάμε; Νιώθουμε μια μεγάλη ανάγκη να πούμε μια σπουδαία άποψη μπροστά σε κοινό για να εισπράξουμε ένα κολακευτικό σχόλιο ή βλέμμα από τους άλλους... άσχετα αν δεν κάνουμε πράξη τα λόγια μας, άσχετα αν η ιδεολογία και κουλτούρα μας είναι άλλη. Μια υπερσυντηρητική και ανατολίτικη κουλτούρα.

Παρόλο που οι περισσότεροι άντρες θα σου πούνε πως δεν τους νοιάζει αν μια κοπέλα έχει πάει με αρκετούς άντρες, είναι ένα ψέμα. Υπάρχουν πάντοτε και οι εξαιρέσεις, δεν λέω, αλλά οι περισσότεροι θα λένε ψέματα. Τους νοιάζει. Το αίσθημα "ιδιοκτησίας", αποκλειστικότητας και "κατοχής" είναι έντονα αναπτυγμένο στους άντρες και στον άνθρωπο γενικότερα. Για μια πολύ μεγάλη μερίδα, αυτού του είδους η κοπέλα, είναι πουτάνα. Είναι ξεσκισμένη. Είναι ... μεταχειρισμένη. Αυτό είναι και το αίσθημα που φέρνει και τα επόμενα ... κακά. Χωρίζει μια κοπέλα από τον τύπο. Αυτός, αμέσως λέει αριστερά και δεξιά πως την γάμησε, ακόμα κι αν δεν έγινε κάτι τέτοιο. Η ανάγκη να νιώσει ότι του ανήκει, ο πληγωμένος του εγωισμός, ακόμα κι όταν δεν είναι μαζί, εξακολουθούν να λειτουργούν μέσα του. Παράλληλα, όταν η γυναίκα το κάνει από πίσω, δεν είναι καλή. Είναι ανώμαλη. Μαλακίες θα μου πουν οι περισσότεροι. Εμάς τους άντρες μας αρέσει! Κι όμως, άντε τώρα να γνωρίσεις μια κοπέλα και πριν ακόμη καλά καλά έρθεις κοντά της σαν άνθρωπος, να σου ζητήσει τέτοιο πράγμα επειδή της αρέσει. Οι περισσότεροι, τι θα πουν για αυτήν; Και θα την εκτιμούν το ίδιο; Δεν νομίζω.
Και τι να πω για το θέμα των γκέϊ; Που κανείς δεν έχει πρόβλημα μαζί τους, φτάνει να μην είναι δικός μας άνθρωπος. Όταν κάτι δεν μας ενοχλεί απλά και μόνο επειδή δεν είναι στη ζωή μας, τότε σημαίνει πως στην ουσία μας ενοχλεί. Όλοι λένε σήμερα πως ο καθένας κάνει ότι θέλει στο κρεβάτι του. Άντε τώρα να μου βρείτε έναν Κύπριο που έμαθε πως ο αδελφός ή η αδελφή του είναι γκέϊ και το δέχτηκαν εύκολα ή σαν να είναι κάτι φυσιολογικό. Ελάχιστοι. Άσε που οι περισσότεροι από εμάς αν μάθουν πως ένας φίλος ή γνωστός τους είναι γκέϊ θα νομίζουν ξαφνικά πως γίναμε ΟΙ γκόμενοι και μας την πέφτουνε οι πούστηδες.
Επίσης ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια, αυτή τη φορά που ακούγεται από στόμα γυναικών, είναι το θέμα του μεγέθους... "δεν έχει σημασία το μέγεθος, αλλά η τεχνική και να με αγαπά". Το ψέμα του αιώνα. Σίγουρα θέλουν κάποιον που να τις αγαπά (όπως κι οι άντρες βέβαια), αυτό δεν είναι ψέμα. Γιατί όμως οι κοπέλες δεν το λένε ευθαρσώς πως γουστάρουν ένα μεγάλο πουλί και μάλιστα πως είναι και από τα κυριότερα, αν όχι το κυριότερο, πράγμα που κοιτάζουν σε ένα άντρα; Μήπως ακριβώς γιατί πρέπει να είναι ευπρεπείς; Γιατί μετά θα τις πουν πουτάνες; Μήπως η κατά τα άλλα ανεκτική, ανοιχτόμυαλη και δεκτική μας κοινωνία θα στήσει λαϊκό δικαστήριο και πουτάνα θα την ανεβάζει και πουτάνα θα την κατεβάζει; Εγώ λέω ΝΑΙ. Η κοινωνία μας, που δεν είναι τίποτε άλλο από εμάς τους ίδιους, είναι πάντα έτοιμη να κρίνει, να κατακρίνει, να δικάσει, να απομονώσει όλα αυτά που αν ρωτηθούμε μπροστά σε κοινό θα πούμε πως δεχόμαστε για να περάσουμε μια εικόνα κουλ, ανοχής και δεκτικότητας προς τα έξω. Ευπρεπισμός, επιφανειακή εξέλιξη από την έξω μεριά και ρατσισμός, ανύπαρκτη ανοχή και παράλυτο πνεύμα από την μέσα. Αυτή είναι η κοινωνία της νέας Κύπρου των πολλών εκατομμυρίων και πανάκριβων αυτοκινήτων.

Κι εγώ, βλέποντας τα όλα αυτά, έχω μια απορία... Αν τελικά όλοι εμείς οι άντρες είμαστε τόοοοοσο γαμιάδες όσο λέμε και παινευόμαστε, σύμφωνα με τα δεδομένα της κοινωνίας μας, μήπως δε θα έπρεπε να είναι και όλες οι κύπριες γυναίκες πουτάνες για να ευσταθεί η ισχυρισμός μας; Αν όχι, τότε πως γίνεται να γαμάμε τόσο πολύ, ταυτόχρονα όμως οι κοπέλες και οι γυναίκες μας να είναι όλες "υπόδειγμα"; Μήπως τελικά είναι όλες τους πουτάνες ή μήπως εμείς οι άντρες είμαστε τόσο κομπλεξικοί που δημιουργούμε ιστορίες για να επιβεβαιώσουμε -στον εαυτό μας πρώτα και μετά στους άλλους- τον ανύπαρκτο αντρισμό μας; Διότι κάποιος που νιώθει αρκετά άντρας, δεν έχει ανάγκη καν να παινευτεί πως γάμησε. Το θεωρεί σαν κάτι το φυσιολογικό και όχι σαν κάτι που αξίζει ιδαίτερης αναφοράς.

Κι όσο αφορά τον συνδιασμό σεξ και έρωτα... μια είναι η συμβουλή μου. Μην περιμένετε τον τέλιο άνθρωπο διότι το καλύτερο που μπορείτε να βρείτε εκεί έξω είναι έναν άνθρωπο να σας κάνει να χαμογελάτε και όχι πρίγκιπες ή πριγκιποπούλες. Κι αν με αυτό τον άνθρωπο καταφέρετε να κάνετε και καλό σεξ, τότε απλά προσπαθήστε να μην τον χάσετε!

Η Κυπριακή μονογαμικότητα

Έχω μιλήσει με πολύ κόσμο σχετικά με αυτό το θέμα. Τι είναι η μονογαμικότητα; Είναι καλό πράγμα; Κακό; Ηθικό, πουριτανικό ή ξεπερασμένο; Τελικά κατάλαβα πως είναι λίγο από όλα. Το μόνο σίγουρο είναι πως υπάρχουν πολλά είδη μονογαμικότητας!

Μονογαμικότητα "ξεπερασμένη κι' ας πονάει":
Ο Μ. λέει πως είναι ξεπερασμένο πράγμα και πως κανείς πλέον δεν νοιάζεται γι αυτό. "Δεν έχει σχέση με την αγάπη, ούτε με τον σεβασμό που νιώθεις προν τον άλλον. Είναι απλά σεξ με άλλο άνθρωπο και δεν βλέπω τίποτε το κακό σε αυτό¨, λέει. Θυμάμαι όμως όταν του τα φόρεσε η γκόμενα, δεν το πήρε και τόσο λάϊτ. Πήρε την εκδίκηση του με την καλύτερη της φίλη...

Μονογαμικότητα "συμφέρον":
Ο Σ. λέει πως είναι ένδειξη αγάπης, αφοσίωσης και ευτυχίας, να είναι κάποιος μονογαμικός. "Άμα είσαι ευτυχισμένος με την γυναίκα σου, την αγαπάς, αφοσιώνεις την ζωή σου στην οικογένεια σου, ζεις άνετα οικονομικά και έχεις ήδη φτιάξει και ένα Α-Α κύκλο, τότε γιατί να μην είναι κάποιος μονογαμικός; Υπάρχει λόγος για ένα γαμίσι να καταστρέψεις την οικογένεια σου και να χάσεις την γυναίκα σου;" Αυτό που εννοεί ο Σ. είναι πως δεν υπάρχει λόγος για ένα γαμίσι να χάσεις τα λεφτά και την περιουσία του πεθερού.

Μονογαμικότητα "επιζήμια και αμόρφωτη"
Η Ν., πρόσφατο "θύμα" κερατοποίησης από τον καλό της, λέει πως η μονογαμικότητα κάνει κακό στις σχέσεις. Θεωρεί πως αν ένα ζευγάρι συμφωνεί να βάλει λίγο αλατοπίπερο στη σχέση και τσαλαβουτούν και λίγο αριστερά και δεξιά, ξαναφουντώνει το πάθος μεταξύ τους ενώ μαθαίνουν και νέα κόλπα. "Τι κι αν πήγε με άλλη; Μπορεί τώρα να αξιώθηκε και έμαθε και νέα κόλπα στο κρεβάτι. Πόσες φορές τα ίδια και τα ίδια; Ντρέπομαι κάθε φορά να του λέω τι να κάνει. Ελπίζω αυτές που καρφώνει να είναι και λίγο ξεδιάντροπες... να μάθει επιτέλους και τίποτε!"

Μονογαμικότητα "ανασφάλειας"
Η Π. δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της να τσαλαβουτά αριστερά και δεξιά όταν είναι μέσα σε μια σχέση. "Μου είναι αδιανόητο ενώ είμαι με κάποιον να πάω με άλλον. Μετά θα μου κάνει κι αυτός το ίδιο και θα πάει με κάποια ίσως πιο ωραία και ίσως με αφήσει"

Μονογαμικότητα "ασφάλειας ή/και ψωνάρας"
Η Φ. είναι 20 χρόνια παντρεμένη και κάθε μέρα ζει την ευτηχία του έρωτα της με τον άντρα της. Δεν έχω δει πιο αγαπημένο ζευγάρι η αλήθεια... είναι σαν νιόπαντρη όταν είναι μαζί του, κι αυτός μαζί της. "Δεν νομίζω η πολυγαμικότητα όταν ήδη βρίσκεσαι σε μια σχέση να εξυπηρετεί κανέναν άλλον εκτός από τις ανασφάλειες μας και την ανάγκη να νιώσουμε πως αρέσουμε και σε άλλο κόσμο. Εγώ νιώθω όμορφη και πετυχημένη χωρίς να χρειάζεται να μου το πει κανείς" λέει σχετικά με το θέμα.

Μονογαμικότητα "που σου νέφκω που πάεις"
Ο Π. είναι κλασσικός γκέϊ... δεν έχει ακουστά την λέξη μονογαμικότητα... όταν τον ρώτησα επί του θέματος μου απάντησε "τί είναι αυτό; καμιά καινούργια ασθένεια που βγήκε; Σοβαρά τώρα... εγώ είμαι πολύ μονογαμικός. Ποτέ δεν απατάω τον σύντροφο μου. Απλά η διαφορά μου εμένα με τους άλλους είναι πως αντί να έχω μια μακροχρόνια μονογαμική σχέση, έχω πολλές σχέσεις της μιας νύκτας και πίστεψε με, είναι όλες μονογαμικές!"

Μονογαμικότα "αντρική"
Ο Ρ. είναι λέει 100% μονογαμικός. "Μα φυσικά και είμαι. Μόνο με το χέρι μου το κάνω!"

Μονογαμικότητα "γυναικία"
Η Δ. είναι κι αυτή 100% μονογαμική. "Μα φυσικά και είμαι... όταν είμαι ξύπνια"


Δεν μπορεί κανείς να απαντήσει με βεβαιότητα πως βλέπουν οι άντρες και πως οι γυναίκες την μονογαμικότητα. Το σίγουρο είναι πως οι περισσότεροι άντρες για να παραμείνουν μονογαμικοί πρέπει να μην βλέπονται και να μην βρίσκουν "γυναίκα" οπόταν θα την βγάζουν με τον Πενταδάκτυλο, ενώ οι περισσότερες γυναίκες μπορεί να παραμείνουν μονογαμικές, αλλά ποτέ, μα ποτέ ο άντρας τους δεν θα είναι πρωταγωνιστής στα όνειρα τους!

Από άντρακλες σε πεζεβέγκηδες

"Δεν έχει άντρες την σήμερον ήμερα"
Αυτή τη κουβέντα την ακούω όλο και πιο συχνά. Την άκουσα από νεαρές κοπέλες, την άκουσα από άλλους άντρες, την άκουσα και από ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που ίσως βλέπουν με κακό μάτι την ισότητα των δύο φύλων. Τι είναι όμως ο άντρας γι' αυτούς και τι είναι ο άντρας για τους νεότερους; Δεν ισχυρίζομαι πως μπορώ να δώσω μια ολοκληρωμένη εικόνα πάνω σε αυτό το θέμα, αλλά πάντα μέσα από τα δικά μου μάτια και πάντα με δόση χιούμορ θα προσπαθήσω να το αναλύσω λίγο. Θυμάμαι τον παππού μου και την γιαγιά μου. Αυτή από μια εύπορη-για την τότε εποχή- οικογένεια και αυτός ένα φτωχόπαιδο από ένα χωριό της Πάφου. Πάντα αυτός είχε τον πρώτο (και δεύτερο και τρίτο και δέκατο) λόγο και η γιαγιά πάντα ακολουθούσε, σαν καλό αρνάκι. Στο σπίτι πάντα αυτός φώναζε, μόνο αυτός ζητούσε και η γιαγιά και τα παιδιά πάντα υπάκουαν. Εννοείται πως στα δύσκολα τότε οικονομικά χρόνια, μόνο αυτός δούλευε ενώ απαγορευόταν αυστηρότατα να δουλέψει και η γιαγιά, που απλά ήθελε να ζούνε καλύτερα. Θυμάμαι πως ο άντρας έπρεπε "να είναι τύρρανος, γιατί μόνον έτσι καταλαβαίνουν οι γυναίκες. Όϊ να είναι σαν κάποιους που κρατάνε το χέρι της γυναίκας τους και περπατούν στην θάλασσα. Τζίνοι εν πεζεβέγκηες". Δεν ξέρω αν έπεφτε και ξύλο τότε, αλλά τίποτε δεν αποκλείω. Άμα σήμερα ακόμη, το 2007, υπάρχουν γυναίκες κακοποιημένες από τους άντρες τους, τότε δε θα υπήρχαν που ούτε καν νόμοι που να το απαγορεύουν υπήρχαν;
Έτσι για να κάνουμε μια σούμα, παλιά οι άντρες: δούλευαν μόνο αυτοί, διέταζαν μόνο αυτοί, έπιναν τα ποτά τους έξω με φίλους μόνο αυτοί, μόνο ο δικός τους λόγος μετρούσε στο σπίτι, έβγαζαν και τα νεύρα τους χτυπώντας τις γυναίκες τους ενώ η μοιχεία ήταν μόνο δικό τους προτέρημα. Αυτά, μέχρι και πριν λίγες (πολύ λίγες) δεκαετίες. Σήμερα, τα πράγματα είναι πάρα πολύ διαφορετικά. Τα διάφορα φεμινιστικά κινήματα στην Ευρώπη (βιβ λα Φράνς) και ο σεβασμός προς την ισότητα των δύο φύλων έχουν ως αποτέλεσμα οι γυναίκες να έχουν τα ίδια δικαιώματα αλλά και ικανότητες με τους άντρες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις οι γυναίκες είναι και πιο δυνατές. Στην Κύπρο φυσικά εκφράζεται αυτό με πολλούς και διάφορους τρόπους.
Στο σπίτι, τα δύο φύλα είναι ισότιμα. Και ο άντρας θα βγει έξω με την σκούπα να καθαρίσει το πεζοδρόμιο από τα φύλλα του δέντρου τους, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε άντρες να κρεμούν και τα βρακιά της γυναίκας τους στο ττέλι [σχοινί] για να στεγνώσουν.[προσωπικά αυτό δεν θα το έκανα ΠΟΤΕ] Μπορεί ακόμη να μην είδαμε γυναίκες πάνω σε τρακτέρ αλλά είδαμε ταξιτζίνες... κάτι είναι κι αυτό. Ταυτόχρονα, βλέπουμε πολλές γυναίκες να έχουν διευθυντικές θέσεις σε εταιρίες, να είναι υπουργοί, να είναι πολιτικοί και να αναμυγνύνται με μεγάλη ευκολία ακόμη και σε αρκετά δύσκολες εργασίες. Ως και στην Τουρκία είχαν γυναίκα πρωθυπουργό! Πρόσφατα σε τηλεοπτικό κανάλι, είδα ένα ρεπορτάζ για οικογενειακή βία όπου τα θύματα ήταν ... άντρες. Όσο για το κέρατο... όταν θέλει η γυναίκα, όλα γίνονται. Έπαψε εδώ και πολύ καιρό η μοιχεία να είναι μόνο αντρικό προνόμιο...
Γνωρίζω πολλούς άντρες που δεν τους αρέσουν πολύ τα καινούργια δεδομένα... όπως και γνωρίζω άλλους τόσους που απλά το θεωρούν απλά σωστό τα δύο φύλα να είναι ίσα. Χρησιμοποιώντας τους όρους που είπα πιο πάνω, το ερώτημα όμως παραμένει: Προτιμάς να είσαι "άντρακλας" τύραννος που όμως θα έχεις πάντα την γυναίκα δεμένη γύρω σου να σε φροντίζει ενώ παράλληλα δεν θα διατρέχεις ούτε κίνδυνο να γίνεις ο κερατάς της γειτονιάς αλλά ούτε και θα έχεις ποτέ σου έναν άνθρωπο δίπλα σου να σου σταθεί στις δύσκολες στιγμές Ή προτιμάς να είσαι "πεζεβέγκης" δίκαιος και σωστός, που θα έχεις δίπλα σου μια σύντροφο που θα έχει και την δύναμη και την ικανότητα να σε στηρίξει στα δύσκολα, έναν πραγματικό σύντροφο και φίλο, που θα δουλεύει και αυτή για να εξασφαλίσει μια ομαλή οικονομικά ζωή για την οικογένεια, που και πάλι θα σε φροντίζει, αλλά θα έχει κι αυτή απαιτήσεις από σένα ενώ αν τα κάμεις θάλασσα θα σου φορέσει και το κέρατο; [όχι πως είναι απαραίτητο να τα κάνεις θάλασσα για να αποκτήσεις το συγκεκριμένο διακοσμητικό]
Για έναν άντρα, και αυστηρά μέσα από το φακό ενός άντρα, κακά τα ψέματα, και εσκεμμένα θέλοντας να είμαι politically incorrect, νομίζω πως και στα δύο υπάρχουν κάποια θετικά. Ας το παραδεχτούμε, παρόλο που για τα μάτια του κόσμου θα πούμε πως δεν σκεφτόμαστε έτσι. Προσωπικά όμως θεωρώ πως έχω πολύ περισσότερα να κερδίσω με το δεύτερο, οπόταν ψηφίζω "πεζεβέγκης"! Καλύτερα "πεζεβέγκης" παρά δικτάτορας και τύραννος. Και ας μην κολλούμε στο κέρατο... που στο κάτω-κάτω για αιώνες μόνο εμείς το κάναμε σε αυτές. Οπόταν ΝΑΙ στην ισότητα των φύλων, ΝΑΙ στο κέρατο, ΝΑΙ και στο πεζεβεγκλίκι!

Όταν δύο άνθρωποι γίνονται ένα, τότε καταλήγουν να είναι δύο μισοί άνθρωποι...

Μου αρέσει πολύ που δουλεύω σε μια εταιρία όπου η πλειοψηφία του προσωπικού είναι γυναίκες. Πρώτα απ’ όλα το γραφείο είναι πιο όμορφο και πιο περιποιημένο. Το κυριότερο και πιο σημαντικό όμως πλεονέκτημα είναι το ότι κάποτε σκυλλοτρώγονται μεταξύ τους [ξέρετε τι γίνεται συνήθως όπου υπάρχουν πολλές γυναίκες] ενώ μερικές κάνουν φιλίες με εμάς και μας λένε και τα άπλυτα τους μέσα μέσα.
Από όλες αυτές υπάρχουν και κάποιες όντως καλές, και στην εμφάνιση αλλά και στο χαρακτήρα. Καλοσυνάτες, ευγενικές και προσγειωμένες.
Η Κ. ήταν μια από αυτές. Αυτό νόμιζα δηλαδή μέχρι τις προάλλες που πήγαμε να φάμε μαζί μεσημεριανό. Την άφησα να έχει την επιλογή του τόπου μιας και εγώ ήξερα πως θα αποζημιωνόμουνα από τα …κοινωνικά σχόλια που θα μου έλεγε. Η Κ. είναι μια κοπέλα κοντά στα 30, ελεύθερη, ευαίσθητη, ζωόφιλη, από καλή οικογένεια και αρκετά ευπαρουσίαστη, κάτι που πάντα με έκανε να διερωτώμαι γιατί τόσα χρόνια που την γνωρίζω έμεινε ελεύθερη. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να μάθαινα το γιατί εκείνη την ημέρα, αλλά τα καλά έρχονται πάντοτε εκεί που δεν τα περιμένεις.
Μιλούσαμε περί ανεμών και υδάτων μέχρι που το έφερε η κουβέντα και μου έλεγε πόσο δυσκολεύεται να βρει έναν πραγματικό άντρα. «πως είναι ο πραγματικός άντρας για σένα;» την ρώτησα. Και άρχισε η κωμωδία. «Τον θέλω να είναι καλός μαζί μου, να εκτιμά τις ανάγκες μου, να με αγαπά και να νιώθω ότι έχω ένα στήριγμα στη ζωή». Ε, καλά κόρη μου, δεν είναι όλοι έναν τέτοιο άνθρωπο που θέλουμε; Τι διαφορετικό μας λες; Και συνεχίζει… «δηλαδή, το πρωί που ξυπνώ, θέλω να μου φέρνει πρόγευμα στο κρεβάτι, να μου λέει πως με αγαπά πριν φύγει για δουλειά, να θέλει να κάνει παρέα τις φίλες μου, να μην με απατά, να πηγαίνουμε μαζί καταστήματα, να με βάζει πάνω από τη μαμά του, να αγαπά αυτά που αγαπώ κι εγώ, να ζηλεύει και λίγο όταν φλερτάρω με άλλους, να έχει καλή δουλειά για να περνάμε και άνετα οικονομικά, να μην πηγαίνει κάθε σαββατοκύριακο στο ποδόσφαιρο και κάθε Κυριακή στο κυνήγι [διότι είναι και χωρκατικο άλλωστε], να μου αγοράζει δώρα, να με παίρνει ταξίδια, να ,να ,να ,να…". κ.ο.κ
Εγώ δεν ήθελα να της χαλάσω τα όνειρα θερινής νυκτός και την άφησα να λέει τα δικά της για αρκετή ώρα. Είχα μπει σε πολύ μεγάλο πειρασμό να της πω πως θα γεράσει και θα εξακολουθεί να είναι μόνη της με τέτοια μυαλά που κουβαλά. Σκέφτηκα να μην την πληγώσω, μιας και σίγουρα έχει άλλες φίλες πιο κολλητές να της τα πούνε αυτά. Εγώ απλά αρκέστηκα στο «σε καταλαβαίνω ρε εσύ, ελπίζω να τον βρεις μια μέρα».
Αργότερα κάθισα και σκέφτηκα αν θα μπορούσα εγώ να ήμουν ποτέ ο τέλειος άντρας για μια γυναίκα, σαν την Κ. Δεν χρειάστηκα πάνω από 5 λεπτά για να συνειδητοποιήσω πως όχι μόνο δεν μπορώ αλλά ούτε και θέλω. Για καμία γυναίκα δε θα ήθελα να ήμουν ένας τέτοιος άντρας. Και σίγουρα καμία γυναίκα, ούτε ακόμη και η Κ. θα ήθελε να ήταν αυτή έτσι για τον άντρα της. Στο κάτω κάτω οι καιροί που οι γυναίκες γίνονταν χαλί για τους άντρες του πέρασε ανεπιστρεπτί, ευτυχώς. Αλλά εξηγιέμαι:
Δηλαδή αν οι φίλες της είναι ξερόλες και χαζοβιόλες και το μόνο που έχουν να λένε είναι να θάβουν άλλες γυναίκες, πρέπει να το ανεχτώ και να το αποδεχτώ; Αν δηλαδή εγώ θέλω να πηγαίνω με τους δικούς μου φίλους ποδόσφαιρο, θα πρέπει να το στερηθώ; Ακόμα και κυνήγι να θέλω να πάω, έτσι για να κάνω και την κάβλα μου, θα πρέπει να μην έχω την επιλογή; Κι αν εγώ το πρωί που ξυπνώ δεν έχω όρεξη να μιλώ και πολύ, πόσο μάλλον να κάνω και πρόγευμα σαν τις χαζοαμερικανικες ταινίες, πρέπει να σηκώνομαι και μισή ώρα νωρίτερα για να προλαβαίνω να της ετοιμάζω τοστ και χυμό; Κι αν εσύ θες να αγοράσεις 10 φορέματα επειδή η κολλητή σου αγόρασε κι αυτή 10 μια μέρα πριν, είμαι εγώ υπόχρεος να χάνω την ξεκούραση μου για να τρέχω μαζί της στα καταστήματα; Κι αν η μάνα μου, που είναι και μεγάλη σε ηλικία, θέλει κάποτε λίγη περισσότερη προσοχή και φροντίδα απ’ ότι εκείνη, θα πρέπει να την αφήσω στο έλεος του Θεού; Κι αν δηλαδή αυτή είναι και λίγο ψωνάρα και της αρέσουν οι φαντασίες και διάφορα αλλά νεοκυπριακα χόμπι, θα πρέπει να τα αγαπώ και εγώ; Κι όταν φλερτάρεις εσύ με άλλους πάω κι εγώ και φλερτάρω με άλλες ή σου λέω ένα "ασσηχτίρ στη μάνα σου", θα φταίω και από πάνω;
Δε μας χέζεις ρε κούκλα λέω εγώ. Εσύ δεν θες άντρα. Θες μια κόπια σου που να έχει απλά πουλί να κρέμεται. Εσύ δηλαδή θα παρατήσουν από τη ζωή σου, τους φίλους σου, την υπόλοιπη οικογένεια σου για έναν άντρα; Θα ανεχόσουνα να έρθει κάποιος από το πουθενά και να σου ζητήσει να γίνεις άλλος άνθρωπος μόνο και μόνο επειδή γαμάει καλά; Σιγά να μην δεχόσουν! Και καλώς δε θα δεχόσουνα. Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει κάποιος μέσα σε μια σχέση είναι να χάσει την προσωπικότητα του. Δεν λέω, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ οι υποχωρήσεις και οι συμβιβασμοί, αλλά άλλο είναι να πας κάπου επειδή ο/η σύντροφος θέλει να πάει έστω και αν εσύ είσαι κουρασμένος ή δεν σου αρέσει, άλλο να ανεχτείς τα νευράκια και την κακοκεφιά του άλλου, κι άλλο να χάσεις την προσωπικότητα σου επειδή ο/η σύντροφος σου δεν μπορεί να σε δεχτεί όπως είσαι!
Ακόμα και μέσα από την Κ., που εξακολουθώ να συμπαθώ, είδα το πιο μεγάλο χαρακτηριστικό των [περισσοτέρων] νεοκυπριων: τον εγωκεντρισμό, τον εγωισμό και την αχαπαροσυνη. Και αυτό μας πιάνει όλους μέσα... και άντρες και γυναίκες. Πως θα μπορέσετε να κάνετε ποτέ σας έναν ευτυχισμένο γάμο ρε κοπέλες μου; Με έτσι μυαλά; Δηλαδή όλες αυτές που είναι πραγματικά προσγειωμένες και δεν ανέχονται και πολλά πολλά από άντρες με μυαλά σαν και της Κ., είναι ηλίθιες; Εγώ πιστεύω πως είναι πιο ευτυχισμένες από τις περισσότερες δεσμευμένες που συνήθως παντρεύονται η κάνουν σχέσεις μόνο και μόνο για να μην είναι μόνες και να μην τις περιπαίζουν οι φιλενάδες τους. Και ύστερα, φταίνε οι Ρωσίδες που τρώνε τους άντρες, λέει και η Κ. …